Η ιστοσελίδα μας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία με τη χρήση cookies. Συνεχίζοντας την πλοήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε στην χρήση cookies από εμάς. ΑΠΟΔΟΧΗ
4 3 2 1 Προβολή Μεγαλύτερου

4 3 2 1

Νέο

Αγοράζοντας αυτό το προϊόν μπορείτε να μαζέψετε μέχρι και 29 πόντους επιβράβευσης. Το καλάθι σας θα έχει συνολικά: 29 πόντους που μπορούν να μετασχηματιστούν σε κουπόνι αξίας 1,45 €.


29,88 € με ΦΠΑ

  • 33,20 €
  • - 10%
  • ΔΩΡΕΑΝ ΕΞΟΔΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
Στις 3 Μαρτίου 1947 γεννιέται ο Άρτσιμπαλντ Ισαάκ Φέργκιουσον, το μοναδικό παιδί της Ρόουζ και του Στάνλεϊ Φέργκιουσον.
Από αυτή την αφετηρία ξεκινούν τέσσερα παράλληλα μονοπάτια ζωής: τέσσερις Φέργκιουσον που θα ζήσουν τέσσερις εντελώς διαφορετικές ζωές.
Η τύχη των οικογενειών τους αποκλίνει. Οι έρωτες, οι φιλίες και τα πάθη τους είναι αντίθετα.
Ωστόσο κάθε εκδοχή της ιστορίας του Φέργκιουσον διατρέχει το κατακερματισμένο πεδίο της Αμερικής των μέσων του 20ού αιώνα σε ένα μεγαλόπνοο μυθιστόρημα για το δικαίωμα
στην ύπαρξη και τις ατελείωτες πιθανότητές της, για την αγάπη και την πληρότητα της ζωής. 
Κριτικές - Παρουσιάσεις
Άγης Αθανασιάδης, 4 3 2 1, "Librofilo", 1.10.2018
Ελένη Γκίκα, Παιχνίδια της τύχης στην αμερική των Μπιτ, "Φιλελεύθερος", 27.7.2018
Τέσυ Μπάιλα, Εκδοχές μιας ενηλικίωσης, http://literature.gr, 6.7.2018
Μαρία Βρέντζου, Η μάθηση ως απάντηση στην αδικία του κόσμου, "Fractal", Ιούλιος 2018
Θανάσης Λιακόπουλος, 4 3 2 1, diastixo.gr, 4.6.2018
Μιχάλης Μοδινός, Μία γέννηση, τέσσερις ενηλικιώσεις, "Τα Νέα"/ "Βιβλιοδρόμιο", 2.6.2018
Σάκης Ιωαννίδης, Ο χρόνος τελειώνει, αλλά νιώθω χαρούμενος, "Η Καθημερινή"/ "Τέχνες και Γράμματα", 26.5.2018

Μια ηλιόλουστη ανοιξιάτικη μέρα του 1956 ο εννιάχρονος Πολ Όστερ έγραψε το πρώτο του ποίημα. Χαρούμενος για τον χειμώνα που έφευγε σκάρωσε μερικά στιχάκια σε ένα πάρκο,
στο Σάουθ Οραντζ του Νιου Τζέρσεϊ. Ίσως ήταν το χειρότερο ποίημα που έγραψε ποτέ κανείς, λέει σήμερα. Δεν ήταν, όμως, οι λέξεις στο χαρτί εκείνες που μετρούσαν τότε.
«Θυμάμαι να νιώθω ότι συνδέομαι με τα πάντα γύρω μου», σημειώνει και περιγράφει ένα συναίσθημα να φωλιάζει μέσα του από τότε κάθε φορά που συμπληρώνει λέξεις σε μια λευκή
σελίδα. «Νιώθω συνδεδεμένος με τον κόσμο και τους άλλους ανθρώπους. Τα πράγματα γύρω μου, όλα όσα δεν είμαι εγώ, γίνονται κομμάτι μου. Είναι μια σκέψη που έκανα πρόσφατα.
Νομίζω αυτός είναι ο λόγος που οι συγγραφείς γράφουν. Επειδή δημιουργεί ένα συναίσθημα που δεν βρίσκεις πουθενά αλλού», συμπληρώνει ο Πολ Όστερ, ένας από τους σημαντικότερους
εν ζωή Αμερικανούς συγγραφείς.
Συναντηθήκαμε στο σπίτι του, στη συνοικία Παρκ Σλόουπ στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Ενα κτίσμα του 1892, τεσσάρων επιπέδων, φτιαγμένο από το χαρακτηριστικό καφετί
τούβλο, το λεγόμενο «brownstone» της Νέας Υόρκης. Μας υποδέχθηκε ευδιάθετος και προσηνής και καθίσαμε στη μεγάλη φωτεινή τραπεζαρία της κουζίνας.
Κάθε πρωί διαβάζει εφημερίδες και πίνει τσάι προτού κατέβει στο γραφείο του για να δουλέψει. Μια μικρή ιεροτελεστία που τηρεί καθημερινά.
Τα τρία «επίπεδα»
«Κάθε μέρα είναι ίδια. Φαίνεται πολύ βαρετό για κάποιον που το βλέπει απέξω αλλά μέσα είσαι γεμάτος σκέψεις και ιδέες. Για μένα είναι κάτι συναρπαστικό. Το γράψιμο είναι δύσκολο,
δεν είναι απλό να γράψεις μια καλή πρόταση. Αλλά η δυσκολία είναι μέρος της ευχαρίστησης. Οπότε δεν θα έλεγα ότι διασκεδάζω όταν γράφω, όπως ευχαριστιέμαι με άλλα πράγματα
που κάνω, αλλά νιώθω πιο ζωντανός όταν το κάνω», λέει.
Η πρωινή του συνήθεια δεν είναι η μόνη ιεροτελεστία που ακολουθεί. Οπως και με τα υπόλοιπα βιβλία του, έγραψε το «4 3 2 1» (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο
σε μετάφραση της Μαρίας Ξυλούρη) με τη μέθοδο των τριών «επιπέδων» όπως την ονομάζει. Κάθε παράγραφος του μυθιστορήματος, το οποίο μετρά περισσότερες από 1.200 σελίδες,
γράφτηκε στο χέρι, διορθώθηκε και ξαναγράφτηκε στη γραφομηχανή του προτού περαστεί στον υπολογιστή.
Πρόκειται για το ογκωδέστερο βιβλίο που έχει γράψει και αφηγείται τέσσερις διαφορετικές εκδοχές της ζωής του Άρτσι Φέργκιουσον, από τη γέννηση μέχρι την ενηλικίωσή του, περνώντας
μέσα από τα ταραγμένα χρόνια της Αμερικής του ’60. «Ποτέ δεν πίστευα ότι θα έγραφα ένα τόσο μεγάλο μυθιστόρημα. Δεν τρέφω κάποιον θαυμασμό για τα μεγάλα μυθιστορήματα»,
λέει και εξηγεί ότι η ίδια η ιστορία καθόρισε το μέγεθος. «Αν το “σπάσεις” στα τέσσερα, θα διαπιστώσεις ότι o κάθε κύκλος είναι περίπου από 250 σελίδες, το μέγεθος ενός κανονικού
μυθιστορήματος. Ακόμα και αν οι ιστορίες είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους, καταφέρνουν, νομίζω, και επηρεάζουν τον αναγνώστη όσο προχωράει. Κάποιος πρότεινε ότι ίσως είναι
καλύτερο να διαβαστεί κάθε κύκλος ξεχωριστά αλλά έτσι χάνεται η ενέργεια του βιβλίου που έχει να κάνει με τα διαστήματα που μεσολαβούν ανάμεσά τους», σχολιάζει.
«Και γιατί τέσσερις εκδοχές του Άρτσι Φέργκιουσον και όχι τρεις ή πέντε;», τον ρωτάμε. «Όταν συνέλαβα την ιδέα δεν ήξερα πόσες θα είναι. Έπαιζα στο μυαλό μου τις πιθανότητες.
Εννέα, επτά ή πέντε ήταν τα πρώτα νούμερα που σκέφτηκα αλλά μετά το τέσσερα φαινόταν το πιο σωστό. Ο αριθμός αυτός έχει μια συμμετρία, είναι οι πλευρές του τετραγώνου, οι εποχές,
τα σημεία του ορίζοντα, δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς. Ηξερα ενστικτωδώς ότι τρεις εκδοχές θα ήταν λίγες και πέντε πάρα πολλές. Κανείς δεν θα μπορούσε να παρακολουθήσει
την ιστορία», τονίζει.
Το απροσδόκητο
Στο βιβλίο, ο Άρτσι έχει πάντα την ίδια αφετηρία, τους ίδιους γονείς, αγαπάει τα βιβλία και το γράψιμο, αλλά η ζωή του παίρνει κάθε φορά διαφορετική τροπή.
«Είναι το απροσδόκητο που συμβαίνει στις ζωές όλων μας και πολύ συχνά. Κάθε φορά που χτυπάς το κεφάλι σου στην πόρτα, γλιστράς και πέφτεις, σπας ένα κόκαλο ή τρακάρεις
με το αυτοκίνητο. Αυτό που προτείνω και το κάνω σε όλα μου τα βιβλία είναι ότι στις ζωές των ανθρώπων συμβαίνουν απρόβλεπτα πράγματα και αυτό είναι η πραγματικότητα.
Κανενός η ζωή δεν κυλάει ομαλά», λέει με έμφαση.
Στα 14 του χρόνια ο Όστερ βίωσε ένα γεγονός που τον στοίχειωσε: σε θερινή κατασκήνωση, ένας κεραυνός σκότωσε ένα αγόρι λίγα εκατοστά μακριά του.
Στο «4 3 2 1» ο συγγραφέας έρχεται για πρώτη φορά αντιμέτωπος με το τραυματικό αυτό γεγονός μέσα από ένα μυθιστόρημά του. «Αυτό άλλαξε τον τρόπο που έβλεπα τον κόσμο.
Μέχρι τότε νόμιζα ότι περπατούσα σε στέρεο έδαφος. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί στον οποιονδήποτε κάθε στιγμή, έτσι απλά», σημειώνει και προσθέτει
πως το χτύπημα του κεραυνού είναι ο πυρήνας του μυθιστορήματος. «Με τον Άρτσι μοιραζόμαστε τη χρονολογία και τη γεωγραφία μου αλλά η ζωή του είναι διαφορετική από τη δική μου.
Εκτός από αυτό το γεγονός, το οποίο αφηγούμαι με διαφορετικό τρόπο από το πώς πραγματικά έγινε, αλλά αναφέρεται δύο φορές μέσα στο βιβλίο. Είναι ο συναισθηματικός πυρήνας
του βιβλίου και όλα τα άλλα πηγάζουν μέσα από αυτό. Είναι το μόνο που δικαιολογεί το τέλος του βιβλίου», μας λέει.
«Διαλύουν τη χώρα»
Η ζωή του Άρτσι τέμνεται με τη δολοφονία του Κένεντι, τη συνέχεια του πολέμου στο Βιετνάμ, τις ταραχές στο πανεπιστήμιο Κολούμπια. Δεν υπάρχει άλλη εποχή πιο ταραχώδης
και διχαστική στην Αμερική, λέει ο Πολ Όστερ, που να μοιάζει περισσότερο με τη σημερινή. «Δεν έχουμε λύσει κάτι, δεν αλλάξαμε καθόλου. Ήταν μια άσχημη συνειδητοποίηση ότι έχουμε
κολλήσει και έχει να κάνει με το ποιοι είμαστε σε αυτή τη χώρα. Στον πυρήνα αυτού του προβληματισμού υπάρχουν τα ζητήματα του ρατσισμού και της δουλείας για τα οποία ακόμα δεν μιλάμε
ανοιχτά», μας λέει. Ο ίδιος έχει ταχθεί εναντίον της πολιτικής του σημερινού Αμερικανού προέδρου και φοβάται ότι οι άλλοτε «γρανιτένιοι» αμερικανικοί θεσμοί, όπως το σύνταγμα
και η Δικαιοσύνη, είναι φτιαγμένοι από σαπούνι που λιώνει από την κυβέρνηση του Τραμπ. «Αυτό κάνουν τον τελευταίο 1,5 χρόνο, διαλύουν τη χώρα και είναι τρομακτικό να το βλέπεις»,
μας λέει.
Η έκδοση του «4 3 2 1» στην Αμερική συνέπεσε με τα 70ά γενέθλιά του. Δεν σκέφτεται αν αυτό ήταν κάτι σαν το «κύκνειο άσμα» του και παρά την πολύχρονη συγγραφή του βιβλίου
τώρα γράφει ένα άλλο για τη ζωή του και το έργο του Αμερικανού συγγραφέα του 19ου αιώνα Στίβεν Κρέιν. Θέλει να τον συστήσει, λέει, στις νεότερες γενιές. «Η ανάγνωση είναι ένας
διάλογος μεταξύ δύο ξένων αλλά με όρους οικειότητας. Δεν υπάρχει παρόμοια εμπειρία από το διάβασμα ενός βιβλίου. Ισως ζούμε σε μια εποχή που δεν διαβάζουν τόσοι πολλοί άνθρωποι
αλλά αυτό ίσως αλλάξει ξανά. Δεν είμαι καθόλου απαισιόδοξος γι’ αυτό», τονίζει.
Στα 71 του νιώθει τον χρόνο να κυλάει γρηγορότερα και για να το περιγράψει δανείζεται τη φράση του ποιητή Τζορτζ Όπεν που είπε «τι περίεργο πράγμα που συμβαίνει
σε ένα μικρό αγόρι». Ακριβώς έτσι νιώθει μέσα του. «Το ξέρω ότι ο χρόνος τελειώνει, αλλά νιώθω πολύ πιο χαρούμενος τώρα από ποτέ. Ανησυχώ λιγότερο, νιώθω πιο ελεύθερος,
είμαι παντρεμένος με μια υπέροχη γυναίκα και ελπίζω ότι ο γάμος μας θα κρατήσει μέχρι το τέλος. Δεν έχω κανένα παράπονο. Είμαι τυχερός. Νιώθω τυχερός που είμαι ζωντανός τώρα»,
καταλήγει.
Η παιδική ηλικία είναι ένας ανεξερεύνητος τόπος
Στην κουβέντα μας αναφερόμαστε συχνά στο «Ημερολόγιο του Χειμώνα», διότι μαζί με το «Report from the interior» αποτελούν τα δύο αυτοβιογραφικά βιβλία του Όστερ.
Η βουτιά που έκανε στα παιδικά του χρόνια και στην εφηβεία του προετοίμασαν το έδαφος, όπως λέει, για τη συγγραφή του «4 3 2 1». «Ξαφνικά κατάλαβα ότι η παιδική ηλικία
είναι ένας ανεξερεύνητος τόπος και ήθελα να γυρίσω ξανά, σε μεγαλύτερο βάθος και εύρος από τη δική μου ζωούλα», σημειώνει. Έτσι πέρασε αρκετές ώρες σκεπτόμενος τις διαφορές
μεταξύ ενός 4χρονου και ενός 6χρονου παιδιού ή το πώς σκέφτεται κάποιος στα 12 ή στα 14.
Ο προσεκτικός παρατηρητής θα δει ότι οι Αρτσι Φέργκιουσον ρουφάνε τη γνώση με εκπληκτική ταχύτητα και κάνουν εξαιρετικά πράγματα για την ηλικία τους περισσότερο ίσως
από το κανονικό. «Έτσι το βιβλίο φαίνεται ρεαλιστικό αλλά δεν είναι. Χρησιμοποιεί ρεαλιστικές συμβάσεις για να θέσει άλλα ερωτήματα για τον κόσμο», σημειώνει ο συγγραφέας.
Μας αποκαλύπτει ότι ήθελε να εξερευνήσει τη ζωή των Φέργκιουσον μέχρι τα γεράματα, αλλά γράφοντας τις πρώτες 40 σελίδες κατάλαβε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον.
«Είπα όχι, αυτό θα ήταν ένα βιβλίο για την ανθρώπινη ανάπτυξη. Έπρεπε να περιοριστώ να μιλήσω ακροθιγώς για τα 20 πρώτα χρόνια της ζωής τους επειδή τότε συμβαίνουν όλα.
Δεν υπάρχει άλλη περίοδος στη ζωή ενός ανθρώπου με τόσα γεγονότα, και σε αυτό εστιάζει το βιβλίο».

Αλέξανδρος Στεργιόπουλος, Στο δωμάτιο με τους καθρέφτες, "Το Περιοδικό", 17.5.2018
Γιώργος Παππάς, Το γερασμένο πρόσωπο, "amagi", 15.5.2018
Μάνια Ζούση, Πολ Όστερ: Ένας ήρωας σε βίους παράλληλους, "Νέα Σελίδα", 6.5.2018
Ευγενία Μπογιάνου, Γενναίο αγόρι μέχρις εσχάτων, "Η Αυγή", 24.4.2018
Γιάννης Καλογερόπουλος, 4 3 2 1, "NO14ME", 23.4.2018
Σταυρούλα Παπασπύρου, Το «4321» του Πολ Όστερ σου προκαλεί μια ευχάριστη αίσθηση déjà vu, "Lifo", 23.4.2018
Νίκος Μπακουνάκης, 4 3 2 1, "Το Βήμα"/ "Βιβλία", 15.4.2018
Γιούλη Επτακοίλη, Πολ Όστερ: «Οι συγγραφείς στις ΗΠΑ έχουμε γίνει αόρατοι», Περιοδικό "Κ", 15.4.2018
Διονύσης Μαρίνος, Το μεγάλο αμερικανικό μυθιστόρημα είναι εδώ, www.bookpress.gr, 12.4.2018
Κατερίνα Μαλακατέ, 4 3 2 1, "Διαβάζοντας", 9.4.2018
Αναστάσης Βιστωνίτης, Πολ Όστερ: Στην καρδιά της αμερικανικής κοινωνίας, "Το Βήμα"/ "Βιβλία", 7.4.2018
Στέφανος Τσιτσόπουλος, Το «4 3 2 1» του Πολ Όστερ δεν είναι μόνο ένα μυθιστόρημα μεγατόνων!, "Athens Voice", 6.4.2018
Γιώργος Βαϊλάκης, Ο Πολ Όστερ εξερευνά το τυχαίο, "Έθνος", 23.3.2018
Ηλίας Μαγκλίνης, Ο Πολ Όστερ και το Μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα, "Η Καθημερινή"/ "Τέχνες και Γράμματα", 18.3.2018
Βένα Γεωργακοπούλου, Οι τέσσερις ζωές του Αρτσιμπαλντ Φέργκιουσον, "Εφημερίδα των Συντακτών", 17.3.2018
Στέφανος Τσιτσόπουλος, Πολ Όστερ, η Αθήνα σε περιμένει με λατρεία!, "Athens Voice", 15.3.2018
Συγγραφέας Paul Auster
Κατηγορία Μυθιστ/μα
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Έτος έκδοσης 2018
Μήνας έκδοσης Μάρτιος
Χώρα προέλευσης Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Χρόνος παράδοσης 1-3 εργάσιμες ημέρες
Διαθεσιμότητα Άμεσα διαθέσιμο

Γράψτε μια κριτική

Πελάτες που αγόρασαν αυτό το προϊόν, αγόρασαν επίσης: