Η ιστοσελίδα μας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία με τη χρήση cookies. Συνεχίζοντας την πλοήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε στην χρήση cookies από εμάς. ΑΠΟΔΟΧΗ
Νίκος Καββαδίας, Ο αρμενιστής ποιητής Προβολή Μεγαλύτερου

Νίκος Καββαδίας, Ο αρμενιστής ποιητής

Νέο

Αγοράζοντας αυτό το προϊόν μπορείτε να μαζέψετε μέχρι και 17 πόντους επιβράβευσης. Το καλάθι σας θα έχει συνολικά: 17 πόντους που μπορούν να μετασχηματιστούν σε κουπόνι αξίας 0,85 €.


17,91 € με ΦΠΑ

  • 19,90 €
  • - 10%
  • Για αγορές άνω των 25 €
Νέα σημαντικά στοιχεία για τον Νίκο Καββαδία έρχονται στην επιφάνεια σαραντατέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό του.
Ύστερα από πολύχρονη έρευνα του δημοσιογράφου και μελετητή Μιχάλη Γελασάκη, παρουσιάζεται ένας τόμος με ανέκδοτο και αθησαύριστο έργο, άγνωστες συνεντεύξεις του ποιητή,
τον ναυτικό του φάκελο, τα καράβια που ταξίδεψε, ανέκδοτη αλληλογραφία, σπάνιες μαρτυρίες, αδημοσίευτες φωτογραφίες, τη σχέση του με τον Γιώργο Σεφέρη και άλλα ευρήματα
με επεξηγηματικά κείμενα, υποσημειώσεις, λεζάντες και παραπομπές.
Η έκδοση αυτή επαναπροσδιορίζει την ανάγνωση και τη μελέτη γύρω από τον "Ιδανικό κι ανάξιο εραστή, των μακρυσμένων θαλασσών και των γαλάζιων πόντων", ο οποίος παραμένει ένας
από τους δημοφιλέστερους και πιο διαβασμένους Έλληνες ποιητές.
Ο μυστηριώδης ανθρωπογεωγραφικός κόσμος του Κόλια, όπως τον έλεγαν οι φίλοι, γίνεται ακόμα πιο συναρπαστικός, με σταθερό φόντο τις ατελείωτες ώρες μοναξιάς "στην πλάτη
της θαλάσσης", όπου μόνη συντροφιά ήταν ο ήχος των μορσικών σημάτων.
Κριτικές - Παρουσιάσεις
Θάνος Μαντζάνας, Νίκος Καββαδίας, "Η Αυγή", 9.3.2019
Δέσποινα Σαββοπούλου, Οι άγνωστες θάλλασες του αρμενιστή φιλοσόφου, "Ελεύθερος Τύπος", 4.3.2019
Παντελής Μπουκάλας, Άγνωστα κείμενα του "αρμενιστή" Νίκου Καββαδία, "Η Καθημερινή"/ "Τέχνες και Γράμματα", 24.2.2019

Η απήχηση των ποιημάτων του Νίκου Καββαδία υπερβαίνει εξαρχής τα δεδομένα και τα αναμενόμενα και διεισδύει και σε δύσκολες ή δύστροπες περιοχές, λίγο ή πολύ ανεξοικείωτες
με τη λογοτεχνία, και ιδιαίτερα την ποίηση. Ήδη, η πρώτη του συλλογή, το «Μαραμπού» (1933), με την αιφνιδιαστικά τολμηρή γλώσσα, την αντισυμβατική θεματολογία, την έμφυτη
μουσική, τις απροσδόκητες ή και παιχνιδιάρικες ρίμες, τον εξωτισμό της επιφάνειάς του, δημιούργησε το δικό του κοινό, πολύ ευρύτερο του κοινού που απαρτίζεται από παιδιά
(κάθε ηλικίας) φανατικά για γράμματα.
Η μεταθανάτια καταξίωση του Καββαδία οφείλει πολλά στους αφιερωμένους καββαδιστές ή καββαδιολόγους, που με άοκνο πάθος φέρνουν κάθε τόσο στο φως τα ευρήματά τους,
εμπλουτίζοντας τις γνώσεις μας και ανοίγοντας ολοένα την όρεξή μας. Ως προς αυτό τουλάχιστον, ο Καββαδίας ευτύχησε. Λίγοι λογοτέχνες έχουν τους ταμένους μελετητές της συγγραφικής
παρακαταθήκης τους και τους υπομονετικούς ερευνητές κάθε πτυχής του βίου τους. Θα μπορούσαμε να διαβάσουμε τον Καββαδία –ή οποιονδήποτε άλλον ποιητή– και χωρίς αυτά;
Σίγουρα. Για να νιώσουμε την ποίηση, δεν χρειάζονται. Για να την κατανοήσουμε, όμως, όσο το δυνατόν βαθύτερα, για να την εντάξουμε στο λογοτεχνικό, κοινωνικό, ακόμα και στο πολιτικό
πλαίσιό της, αλλά και στην ακολουθία της ελληνικής ποίησης, είναι άκρως εξυπηρετικά, αν όχι απαραίτητα.
Σε αυτή τη χορεία ερευνητικών έργων, που με τη σοδειά τους καθαρίζουν το βλέμμα μας σε πολλά, εντάσσεται το βιβλίο «Νίκος Καββαδίας, ο αρμενιστής ποιητής», που εκδόθηκε λήγοντος
του 2018 από την καββαδιολατρική «Άγρα», με εισαγωγή, έρευνα και κείμενα του Μιχάλη Γελασάκη. Ο υπότιτλος, «Συνεντεύξεις / αλληλογραφία / ανέκδοτο και άγνωστο έργο /
μαρτυρίες / ο ναυτικός του φάκελος / τα καράβια», κωδικοποιεί με πληρότητα το πλούσιο περιεχόμενο. Η φιλέρευνη επιμονή και η αποφασισμένη υπομονή δεν θα μπορούσαν
να υπάρξουν αν πρώτο κινούν δεν ήταν η αγάπη: η αγάπη για την ποίηση, προσωποποιημένη στον Καββαδία. Ο Γελασάκης, δημοσιογράφος ειδικευμένος στα μουσικολογικά, και ποιητής,
αποφασίζει να γίνει διάκονος. Υπηρέτης. Θεράπων. Ένα μυρμήγκι που δουλεύει για το σύνολο, την κοινότητα των αναγνωστών, ειδικών και μη. Κάνει λοιπόν το δικό του ταξίδι προς τα πίσω,
σαν θηρευτής που το αγαπημένο του περιβάλλον, ο ιδανικός οικότοπός του, είναι οι βιβλιοθήκες, τα παλαιοβιβλιοπωλεία, το χαρτοβασίλειο γενικώς. Όχι, δεν είναι σαράκι. Απλώς έχει
το σαράκι μέσα του: το σαράκι της μελέτης, της έρευνας, της προσφοράς.
Ο Γελασάκης παρακολουθεί αναδρομικά το βιοτικό και λογοτεχνικό ταξίδι του Καββαδία σε θάλασσες και στεριές, αναζητώντας στοιχεία και τεκμήρια που δε τα είχαν προσέξει άλλοι
μελετητές ή δεν είχαν γίνει καν στόχος αναζήτησης. Η αμοιβή του, άυλη πλην χειροπιαστή, είναι η χαρά που νιώθει όταν το πείσμα του, μαζί και η καλοτυχία του ορισμένες φορές, αποφέρει
καρπούς. Και οι καρποί του τόμου που συνέθεσε είναι πολλοί και νόστιμοι. Δυσεύρετες συνεντεύξεις, αποκαλυπτικές μαρτυρίες, χαμένα ποιήματα ή παραλλαγές, που αν και πρώιμα,
έχουν τη σημασία τους, για φιλολόγους και μη.
Ο Καββαδίας δεν υπήρξε ένας ναΐφ ποιητής, που εμπιστευόταν απολύτως την πρώτη υπαγόρευση της γνωστής μούσας. Διέθετε γνώσεις και τρόπους ώστε να δουλέψει το δώρο
της έμπνευσης. Άνθρωπος καλλιεργημένος, απείχε παρασάγγας πολλούς απ’ ό,τι υποθέτουμε πως εμπεριέχει ο όρος «λαϊκός ποιητής». Το βεβαιώνουν τα βασανισμένα χειρόγραφά του,
και οι παραλλαγές στίχων και στροφών. Τα πολλά διαβάσματά του (είναι άλλωστε παραδειγματικός ο σεβαστικός τρόπος με τον οποίο αναφέρεται στο έργο ομοϊδεατών του, παλαιότερων
ή συγκαιρινών του). Η ικανότητά του να απαγγέλλει από μνήμης ποιήματα αγαπημένων τρίτων. Οι ισότιμες σχέσεις του με σπουδαίους λογοτέχνες. Οι μεταφράσεις του
(απέδωσε θεατρικά του Ευγένιου Ο΄Νιλ). Τα δημοσιευμένα τεχνοκριτικά σχόλιά του, τα οποία πιστοποιούν βαθιά γνώση της ζωγραφικής, όπως βέβαια και οι πολλές αναφορές ζωγράφων
σε ποιήματά του. Όλα αυτά, που τα πληροφορούμαστε από συνεντεύξεις και μαρτυρίες, είναι ψηφίδες του ποιητικού πορτρέτου του.
Η καλλιτεχνική συνείδηση του Καββαδία, όπως ωρίμασε με τον καιρό, συμβάδιζε με την επίσης καλλιεργημένη και αγρυπνούσα συνείδηση του πολίτη. Μπορεί να ήταν ο ποιητής
του ατελεύτητου ταξιδιού και όχι του νόστου, φυγάνθρωπος όμως –ή, χειρότερα, μισάνθρωπος– δεν ήταν. Ούτε αιχμάλωτος του θρύλου που έβλεπε και ο ίδιος ότι σχηματιζόταν σταδιακά
γύρω από το όνομά του. Αυτός ο «Κινέζος απ’ την Κεφαλονιά», ο μεθυστικά λυρικός σε πολλές από τις εικόνες που έπλασε τις νύχτες του σε κάποιο φορτηγό πλοίο, ο καλλιεργητής
του στιχουργικού συνειρμού, στο καθεστώς του οποίου συνυπάρχουν και συνεκφέρονται τόποι και χρόνοι, μυθοπλαστικό και πραγματικό, είχε γνώση της διαφοράς του, της βιοτικής
και της λογοτεχνικής. Είχε γνώση του ακριβούς μεγέθους του, αλλά και της καταγωγής της τέχνης του.
Το βλέπουμε καθαρά αυτό σε μια εξομολόγησή του εμπεριεχόμενη στη συνέντευξή του στο περιοδικό «Τετράδιο», την τελευταία που πρόλαβε να δει δημοσιευμένη, το 1974. Έλεγε
στη Μιράντα Ζαχαριάδη, ψευδώνυμο της ποιήτριας Μιράντας Ποτηριάδου: «Αν δεν ήμουνα θαλασσινός και δεν είχα γράψει ποιήματα, θα ‘μουν ένας ολότελα συνηθισμένος άνθρωπος.
Κι έπειτα εγώ δεν ανήκω στον κόσμο της Τέχνης, γι’ αυτό σώζομαι. Πες το παραξενιά, πες το μοίρα, μου ‘λαχε να ζήσω τα όσα έζησα και να τα κάμω ποίηση. Αν δεν τα ‘χα ζήσει
και τα έγραφα παρ’ όλα αυτά, τότε ίσως να ‘μουνα μεγάλος ποιητής».
Την αλήθεια λέει. Τη λέει όμως λογοτεχνικά, δηλαδή σκανταλιάρικα πειραγμένη, και χωρίς να ακκίζεται. Γιατί βέβαια ανήκε στον κόσμο της Τέχνης, κι ας δηλώνει ξένος. Αν δεν ανήκε,
αν απλώς στιχουργούσε περιπέτειες «μισό πραγματικές μισό γυρνάμενες μες στο μυαλό», δεν θα ‘χε γράψει μια ποίηση τόσο ανθεκτική στον χρόνο.
Αυτό που ονομάζουμε γνησιότητα ή αυθεντικότητα είναι υπόθεση της τέχνης, όχι των βιωμάτων, όσο ξεχωριστά ή ισχυρά κι αν είναι. Της γερής τέχνης. Όπως η τέχνη του Πέτρου Βαλχάλα,
που έγινε ο Νίκος Καββαδίας που αγαπάμε και να τον τραγουδάμε και να τον διαβάζουμε.

Μάρω Βασιλειάδου, Με το βλέμμα στραμμένο στην θάλασσα, "Η Καθημερινή", 19.2.2019
Νίκος Χρυσός, Για τον Νίκο Καββαδία: το έργο, τη ζωή, την ποίησή του, www.bookpress.gr, 11.2.2019
Φίλιππος Φιλίππου, Ένα σημαντικό βιβλίο για τον Νίκο Καββαδία, www.oanagnostis.gr, 10.2.2019
Αφροδίτη Ερμίδη, Η γυναίκα στο έργο και στη ζωή του Νίκου Καββαδία, "Documento", 10.2.2019
Γιώργος Ζεβελάκης, Ιστορίες του Μαραμπού – και μια κριτική, "The Books' Journal", τχ. 95, Φεβρουάριος 2019
Λάκης Δόλγερας, Ο Καββαδίας στον Καραγάτση και τον Θεοτοκά, "The Books' Journal", τχ. 96, Φεβρουάριος 2019
Αλέξανδρος Στεργιόπουλος, Μικρά και μεγάλα μυστικά για τον “Μαραμπού”, "Το Περιοδικό", 22.1.2019
Γιώργος Βαϊλάκης, Ο άγνωστος κόσμος του ποιητή του ταξιδιού, "Έθνος", 5.1.2019
Δημήτρης Κανελλόπουλος, Νίκος Καββαδίας, ένας εξερευνητής της ανθρώπινης ψυχής, "Εφημερίδα των Συντακτών", 21.12.2018
Αργυρώ Μποζώνη, 10 νέα στοιχεία για τον Νίκο Καββαδία, http://www.culturenow.gr, 19.12.2018
Βασίλης Καλαμαράς, Ογδόντα πέντε χρόνια από την έκδοση της «Μαραμπού», "Εφημερίδα των Συντακτών", 9.12.2018
Μάρκος Καρασαρίνης, Ο άγνωστος Νίκος Καββαδίας, "Το Βήμα"/ "Βιβλία", 9.12.2018
Σπύρος Αραβανής, Έξι μύθοι για τον Νίκο Καββαδία, "Η Εποχή", 8.12.2018
Μαρία Μανωλέλη, Νίκος Καββαδίας: Ανέκδοτο υλικό και αποκλειστική συνέντευξη του Μιχάλη Γελασάκη, "Athens Voice", 30.11.2018
Νατάσα Μπαστέα, Ο άγνωστος Καββαδίας: «Φοβάμαι τη στεριά, το χώμα. Ο βυθός ανοιχτά είναι καθαρός», "Τα Νέα", 26.11.2018
Κατηγορία Μαρτυρίες
Εκδόσεις Άγρα
Έτος έκδοσης 2018
Μήνας έκδοσης Νοέμβριος
Θέμα Ποίηση
Χρόνος παράδοσης 1-3 εργάσιμες ημέρες
Διαθεσιμότητα Άμεσα διαθέσιμο

Γράψτε μια κριτική