Η ιστοσελίδα μας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία με τη χρήση cookies. Συνεχίζοντας την πλοήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε στην χρήση cookies από εμάς. ΑΠΟΔΟΧΗ
Η γυναίκα και το νευρόσπαστο Προβολή Μεγαλύτερου

Η γυναίκα και το νευρόσπαστο

Νέο

Συγγραφέας: Pierre Louys
Μεταφραστής: Κλαιρ Νεβέ, Εύη Σιούγγαρη
Πρόλογος: Κατερίνα Σχινά
ISBN: 978-618-03-1821-0
Σελίδες: 176
Κατηγορία: Μεταφρασμένη Πεζογραφία

Περισσότερες λεπτομέρειες

Αγοράζοντας αυτό το προϊόν μπορείτε να μαζέψετε μέχρι και 9 πόντους επιβράβευσης. Το καλάθι σας θα έχει συνολικά: 9 πόντους που μπορούν να μετασχηματιστούν σε κουπόνι αξίας 0,45 €.


9,90 € με ΦΠΑ

  • 11,00 €
  • - 10%
  • Για αγορές άνω των 25 €
Κλασική ερωτική νουβέλα η οποία μεταφέρθηκε πολλές φορές στον κινηματογράφο με πρωταγωνίστριες μεταξύ άλλων τη Μαρλέν Ντίτριχ και την Μπριζίτ Μπαρντό. Περίφημη είναι επίσης
η μεταφορά της από τον Λουίς Μπουνιουέλ στη μεγάλη οθόνη με τίτλο το Σκοτεινό αντικείμενο του πόθου.
Στη Γυναίκα και το νευρόσπαστο, ο Πιερ Λουίς επιβεβαιώνει τη δύναμη του μύθου της femme fatale [...]. Η ηρωίδα του, η Κοντσίτα Περέθ, είναι μια ανδαλουσιανή τσιγγάνα, από εκείνες
με τον ακατανόητο χαρακτήρα που εμφανίζονται και ξαναχάνονται στους δρόμους του Κάντιθ ή της Σεβίλλης, αδελφή ψυχή της Μανόν Λεσκό και της Κάρμεν. Αλλά η Κόντσα δεν είναι η μόνη
καταστροφική ηρωίδα που γεννιέται από την πένα του. Συγγραφέας αινιγματικός, εν πολλοίς παρεξηγημένος, έπαιζε με τις αποχρώσεις του ερωτισμού, διέσχισε αγέρωχα την επικράτεια
του λιμπερτινισμού, αποτύπωσε με όλους τους τρόπους τη σαγήνη που του ασκούσε η θηλύτητα. Αυτοαποκαλούμενος "Αθηναίος", διακήρυττε ότι "τίποτε δεν είναι πιο ιερό από τον σωματικό
έρωτα, τίποτε πιο ωραίο από το ανθρώπινο σώμα".
(Από τον πρόλογο της Κατερίνας Σχινά)
Βιογραφικά Στοιχεία

Γάλλος συγγραφέας και ποιητής (1870-1925), που συνδύασε, στα περισσότερα έργα του, νεοκλασικά και αισθησιακά στοιχεία με έναν στυλιστικό τρόπο γραφής. Κυριότερα έργα του
είναι τα: "Astarte" ("Αστάρτη", ποιήματα εμπνευσμένα από την ελληνική αρχαιότητα, 1893), "Les Chansons de Bilitis" (ποιήματα, 1894, από τα οποία εμπνεύστηκε τρεις συνθέσεις ο Claude
Debussy), "Aphrodite, moeurs antiques" ("Αφροδίτη", μυθιστόρημα, 1896), "La Femme et le pantin" ("Η γυναίκα και το νευρόσπαστο", μυθιστόρημα, 1898, πάνω στο οποίο βασίστηκε
η ταινία του Λουί Μπουνουέλ "Το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου"), "Psyche" ("Ψυχή", ημιτελές μυθιστόρημα), "Les Aventures du roi Pausole" (ελευθεριακό αφήγημα στο ύφος του 18ου
αιώνα, 1901), "Conchita" (θεατρικό μελόδραμα, παίχτηκε το 1911 σε σκηνοθεσία Zingarini - Vaucaire και μουσική Richard Zandonai), "Pervigilium mortis" (εκτενής ποιητική σύνθεση,
1916), κ.ά. Διάφορα άλλα ερωτικά έργα, μεταξύ των οποίων το "Trois filles de leur mere" ("Τρία κοριτσάκια της μαμάς τους"), με τολμηρότερη γραφή, δεν εκδόθηκαν ποτέ όσο ζούσε.
Κριτικές - Παρουσιάσεις
Κώστας Αθανασίου, Βέβηλοι δρόμοι του ερωτισμού, "Η Εποχή", 8.3.2019
«Πλάσμα άτοπο» αποκαλεί η Κατερίνα Σχινά τη φαμ φατάλ, στον πρόλογό της στο βιβλίο αυτό του Πιερ Λουίς, με την έννοια ότι «κανένας τόπος δεν τη χωράει». Η αμφίσημη, πολύπλοκη
φιγούρα της φαμ φατάλ, με την ισχυρή παρουσία της και τη ρευστή σεξουαλικότητά της, άλλοτε έχει θεωρηθεί μια εντέλει ριζοσπαστική μορφή που ανατρέπει τα παλιά στερεότυπα
για την υποταγμένη γυναίκα, ταυτόχρονα όμως έχει δεχτεί και μια φεμινιστική κριτική για τη μορφή της σεξουαλικότητας με την οποία επενδύει τις γυναίκες, τους διαύλους εξουσίας
που αυτή η σεξουαλικότητα διαμορφώνει και άλλα πολλά.
Μια τέτοια αρχετυπική μορφή «μοιραίας γυναίκας» είναι η Κόντσα, η πρωταγωνίστρια στη Γυναίκα και το νευρόσπαστο, το πιο γνωστό, ίσως, μυθιστόρημα του Πιερ Λουίς. Ο Πιερ Λουίς
(1870-1925) κατέχει ξεχωριστή θέση στην ερωτογραφική λογοτεχνία, με έργα όπως η Αστάρτη, Τα τραγούδια της Βιλιτώς ή Η Γυναίκα και το νευρόσπαστο, τα οποία εκδόθηκαν
όσο ο συγγραφέας ζούσε, αλλά και με τα κείμενα που άφησε ανέκδοτα και τα οποία κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό του.
Πολλές φορές επανέρχεται η συζήτηση για το τι είναι ερωτογραφική λογοτεχνία, ποια είναι τα χαρακτηριστικά της, ποια είναι τα όρια με την πορνογραφία – ειδικά μάλιστα σε εποχές
που περνούν σαν διάττοντες αστέρες από την επικαιρότητα οι διάφορες αποχρώσεις του ευτελισμού της, οι γκρι, οι πιο γκρι κ.λπ.…
Οι αχαρτογράφητοι δρόμοι της ερωτογραφίας
Θα μπορούσε να πει κανείς πως η ερωτογραφική λογοτεχνία είναι εκείνη που με λογοτεχνικό τρόπο πραγματεύεται όλο το φάσμα της σαρκικής απόλαυσης – μια διατύπωση, δηλαδή,
που μεταφέρει το κέντρο βάρους στη λογοτεχνικότητα και όχι στο θέμα. Είναι βιβλία που «μιλούν άμεσα για τον ερωτισμό με τον αρθρωμένο λόγο της τέχνης και όχι με τον συμβατικό
και μικροαστικό τρόπο του καταναλωτικού ερωτισμού», είχε πει εύστοχα σε μια παλιότερη συνέντευξή του ο εκδότης της Άγρας, Σταύρος Πετσόπουλος, θεωρώντας πως με την έκδοση
τέτοιων βιβλίων γίνεται «μια πολιτική παρέμβαση στην αντιμετώπιση του έρωτα από την κοινωνία».
Η ερωτογραφική λογοτεχνία είναι μια λογοτεχνία που ταξιδεύει, συνήθως με τρόπο τελικά απενοχοποιημένο, στις πιο ανομολόγητες γωνιές του πάθους, μια λογοτεχνία που, μέσα από
μη οικεία –σε επίπεδο γλωσσικό, θεματικό, κοινωνικό κ.λπ.– στοιχεία μπορεί να εισέρχεται τελικά, συνειδητά ή όχι, στο πεδίο της αμφισβήτησης και της υπονόμευσης της επικρατούσας
ηθικής και των άκαμπτων κανόνων που την οριοθετούν, παρόλο που ενίοτε αναπαράγει κάποια στερεότυπα της ηθικής αυτής, π.χ. με τη φιγούρα της γυναίκας η οποία διαπλάθεται
και τοποθετείται στο επίκεντρο από τους κατά κανόνα άρρενες συγγραφείς των ερωτογραφημάτων. Στη λογοτεχνία αυτή συνήθως συναντάμε χαρακτήρες που κινούνται σε ατραπούς
«ανήθικες» για την επικρατούσα/χριστιανική ηθική, σε μονοπάτια ολισθηρά ή/και σκοτεινά, σχεδόν πάντα όμως δοκιμάζοντας τα όρια, τα όρια του αναζήτησης, του βέβηλου,
του πρωτόφαντου, του επικίνδυνου, της ζωής και του θανάτου μερικές φορές.
Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλοί από τους ερωτογράφους συγγραφείς δεν εξέδωσαν (όλα) τα έργα τους όσο ζούσαν – το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του Πιερ Λουίς, αλλά έχουμε
και παραδείγματα πιο «κοντινά», όπως ο Ανδρέας Εμπειρίκος με τον Μεγάλο Ανατολικό του.
Παιχνίδια έρωτα και κυριαρχίας
Η παρούσα έκδοση του βιβλίου υιοθετεί για τον τίτλο της την παλιά (και παγιωμένη, ίσως;) μετάφραση, χρησιμοποιώντας τη λέξη νευρόσπαστο, με μια έννοια όμως με την οποία
δεν χρησιμοποιείται πολύ συχνά πλέον, με την έννοια της μαριονέτας, καθώς το μυθιστόρημα στην ουσία μιλάει για μια μαριονέτα, έναν άνδρα που γίνεται μαριονέτα στα χέρια
μιας γυναίκας, έρμαιο στις παλιρροϊκές επιθυμίες της, σε ένα παιχνίδι εξουσίας όπου αίφνης η κυριαρχία μεταλλάσσεται σε υποταγή, και μάλιστα μέσω της βίας, που γίνεται συστατικό
μέρος της ερωτικής τους σχέσης.
Όταν ο νεαρός Αντρέ συναντά τη δεκαοκτάχρονη Κοντσίτα Πέρεθ και παγιδεύεται στη γοητεία της, νομίζει πως έχει μπροστά του την προοπτική άλλης μιας ερωτικής περιπέτειας
και αρχίζει να επιδιώκει τη στενή επαφή τους και τις απολαύσεις που θα τη συνοδεύσουν. Όμως μια τυχαία συνάντησή του με τον δον Ματέο μετατρέπεται σε μια εξομολόγηση
του μεγαλύτερου άνδρα προς τον Αντρέ, στην οποία του περιγράφει τον δικό του οδυνηρό εγκλωβισμό σε μια σχέση με την Κοντσίτα. Ο Πιερ Λουίς αποτυπώνει όλες τις πλευρές αυτής
της σχέσης που γίνεται άλλοτε τρυφερή, άλλοτε σκληρή, άλλοτε νοσηρά βασανιστική, χωρίς να παραλείπει ακόμα και την ταξική πλευρά που σφραγίζει με χαρακτηριστικό τρόπο
τις ερωτικές σχέσεις εκείνη την εποχή (καθώς η Κοντσίτα «ξέρει ότι ανήκει σε μια κοινωνική τάξη όπου οι όμοιές της γίνονται ερωμένες στην καλύτερη περίπτωση», μιας και είναι ένα
κορίτσι «του οποίου η κοινωνική θέση και η ποιότητα της ψυχής απέκλειαν κάθε πιθανότητα σωματικής αγνότητας»). Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλη την εκ βαθέων εξομολόγηση του δον Ματέο
για τα βάσανα που του επεφύλαξε η σχέση του με την Κοντσίτα, καμία αφήγηση, καμία υπόμνηση, καμία εμπειρία δεν μπορεί να αποτρέψει τη σχεδόν απελπισμένη έκβαση
της ιστορίας, για όλους τους πρωταγωνιστές της.
Η γυναίκα και το νευρόσπαστο έχει μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο (με πρωταγωνίστριες όπως η Μαρλέν Ντίτριχ –σκηνοθετημένη από τον Γιόζεφ
φον Στέρνμπεργκ– και η Μπριζίτ Μπαρντό), ενώ στο μυθιστόρημα του Πιερ Λουίς βασίστηκε και το περίφημο Σκοτεινό αντικείμενο του πόθου, του Λουίς Μπουνιουέλ.

Κατηγορία Νουβέλα
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Έτος έκδοσης 2019
Μήνας έκδοσης Ιανουάριος
Χώρα προέλευσης Γαλλία
Θέμα Κλασική Λογοτεχνία
Χρόνος παράδοσης 1-3 εργάσιμες ημέρες
Διαθεσιμότητα Άμεσα διαθέσιμο

Γράψτε μια κριτική