Η ιστοσελίδα μας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία με τη χρήση cookies. Συνεχίζοντας την πλοήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε στην χρήση cookies από εμάς. ΑΠΟΔΟΧΗ
Υπόθεση 178 Προβολή Μεγαλύτερου

Υπόθεση 178

Νέο

Αγοράζοντας αυτό το προϊόν μπορείτε να μαζέψετε μέχρι και 11 πόντους επιβράβευσης. Το καλάθι σας θα έχει συνολικά: 11 πόντους που μπορούν να μετασχηματιστούν σε κουπόνι αξίας 0,55 €.


11,61 € με ΦΠΑ

  • 12,90 €
  • - 10%
  • Για αγορές άνω των 25 €
Μετά τις "Πέντε μικρές αδικίες" ο αστυνόμος Καζαμπόνα επιστρέφει και ερευνά σε βάθος μια παλιά άγρια ιστορία που δεν ξεχνιέται εύκολα.
Είναι Δεκαπενταύγουστος με φριχτό καύσωνα και στους λόφους της Τοσκάνης ανακαλύπτεται το πτώμα ενός δολοφονημένου άντρα. Πρόκειται για ξεκάθαρη εκτέλεση,
όπως γίνεται αμέσως σαφές στα έμπειρα μάτια του Καζαμπόνα, ο οποίος αναγκάζεται να σπεύσει ολοταχώς. Δεν προλαβαίνει όμως να ξεκινήσει τις έρευνες και την υπόθεση αναλαμβάνει
η Διεύθυνση Ερευνών κατά της Μαφίας.
Παράξενο, όπως παράξενη είναι και η ατμόσφαιρα σε εκείνα τα μέρη. Ύστερα από την εκκένωση του φράγματος που κατασκευάστηκε μετά τον πόλεμο, μέσα από τα νερά της λίμνης
αναδύθηκε το παλιό χωριό-φάντασμα Τόρε Γκιμπελίνα. Εκεί ο Καζαμπόνα πέφτει πάνω στη Μονίκ, μια γοητευτική και αδάμαστη Γαλλίδα δημοσιογράφο. Η γυναίκα ερευνά έναν φάκελο
με μυστηριώδη έγγραφα για μια σφαγή από τους ναζί που έγινε στο βυθισμένο πια χωριό. Έναν «καυτό» φάκελο, που περνούσε από χέρι σε χέρι σαν θανατική καταδίκη, φέρνοντας μαζί του
μια σειρά από ανεξήγητους φόνους. Ο Καζαμπόνα θα κληθεί να ανακαλύψει τι κρύβουν τόσα χρόνια τα ταραγμένα νερά της λίμνης.
Ποιο είναι το αντίτιμο της αλήθειας; Άραγε, η απόδοση δικαιοσύνης θα βοηθήσει να ξεχαστούν τα πάντα;
Η επιστροφή ενός σπουδαίου αστυνομικού. Ένας χαρακτήρας που με την οξυδέρκεια και την ανθρωπιά του έχει κερδίσει χιλιάδες αναγνώστες.
Κριτικές - Παρουσιάσεις
Έρικα Αθανασίου, Υπόθεση 178, diastixo.gr, 10.6.2019
Η μυστηριακή ατμόσφαιρα, η ζέστη, ο έρωτας, η αναζήτηση της αλήθειας και η αίσθηση του δικαίου είναι τα κύρια στοιχεία που χαρακτηρίζουν το βιβλίο του Antonio Fusco
Υπόθεση 178, που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Ιταλός ο συγγραφέας, ο οποίος έχει εργαστεί ως υψηλόβαθμο στέλεχος στην ιταλική
αστυνομία και ως δικαστικός εγκληματολογίας, είναι φυσικό να έχει πλούσιο υλικό για ενδιαφέρουσες ιστορίες. Η Υπόθεση 178 δεν περιγράφει, βέβαια, μια πραγματική ιστορία.
Είναι όμως μια ιστορία που μοιάζει με πολλές άλλες. Με πολλές άλλες που δεν θα είχαν δει ποτέ το φως της δημοσιότητας, εάν δεν υπήρχαν μερικοί επίμονοι αναζητητές της αλήθειας.

«Ακόμα και το τέλος έχει αρχή. Μια καμπή που οδηγεί σε έναν μονόδρομο χωρίς επιστροφή. Όταν τους είδε να έρχονται, ήξερε ότι θα τον σκότωναν». Αυτή είναι η αρχή του βιβλίου
και η αρχή του τέλους για τον δημοσιογράφο, που κινεί τα νήματα της ιστορίας. Αυτοί που θα τον σκοτώσουν θα πάρουν μαζί τους το μοναδικό αντίγραφο του φακέλου που υπάρχει
δίπλα στη γραφομηχανή του. Το μόνο που θα μείνει είναι μια απόδειξη ταχυδρομείου και ένα καρμπόν, όπου κάποιος προσεκτικός παρατηρητής θα μπορούσε να δει τα γράμματα
που απαρτίζουν τις λέξεις «Υπόθεση 178».
Η «Υπόθεση 178» θα ακολουθήσει τους δικούς της δρόμους, προσπαθώντας να αναδυθεί στο φως παρά τα αιματηρά ίχνη που αφήνει πίσω της, παρά το γεγονός ότι κάποιοι
την αρχειοθέτησαν «προσωρινά» για 30 χρόνια. Όπως αναδύεται και το εξαφανισμένο χωριό μέσα από τα νερά που τραβιούνται από την τεχνητή λίμνη που σκέπασε τα πάντα.
Όπως αναδύεται και η ιστορία μιας οικογένειας που χάθηκε στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πρόκειται άραγε για κάποια κατάρα; Υπάρχει υπερφυσική σχέση στα νερά της λίμνης
που αποτραβιούνται, στους τάφους των προγόνων που φανερώνονται, στους φόνους που γίνονται;
Τίποτα από αυτά δεν σκέφτεται ο αστυνόμος Καζαμπόνα στο ξεκίνημα σχεδόν της ιστορίας. Η ερώτηση που του τριβελίζει το μυαλό είναι: «Για ποιο λόγο, διάολε, έπρεπε κάποιος
να σκοτωθεί ανήμερα Δεκαπενταύγουστο;» Αυτό σκέφτεται ενώ περπατάει μέσα στη ζέστη. «Μια καταραμένη, αποπνικτική ζέση που έκοβε την ανάσα…. Οι ήχοι ακούγονταν μουντοί,
εκτός από το τερέτισμα των τζιτζικιών που τρυπούσε τον εγκέφαλο σαν τρυπάνι…»
Ο Καζαμπόνα αναγκάζεται να διακόψει τις διακοπές του την πρώτη κιόλας μέρα που φτάνει στο εξοχικό του με τη γυναίκα του, με σκοπό να ζήσουν λίγες ημέρες μαζί και να σώσουν
τον γάμο τους. Όμως… «Ο θάνατος δεν πάει ποτέ διακοπές». Κι έτσι, ο αστυνόμος βρίσκεται σε ένα χωριό της Ιταλίας, ενώ η λίμνη αδειάζει για να αποκαλύψει ένα παλιό χωριό και να ξεθάψει
τα μυστικά του. Κι ενώ με τους συνεργάτες του αρχίζουν να σκαλίζουν την υπόθεση, εμφανίζεται άλλο κλιμάκιο της αστυνομίας. Ένα κλιμάκιο που θα προηγείται σε όλους τους τόπους
έρευνας και παραλίγο θα εκτοπίσει την ομάδα του Καζαμπόνα από την υπόθεση. Μια υπόθεση που δεν έχει πάρει ακόμα το όνομα «Υπόθεση 178», μια και δεν υπάρχει κανένας φάκελος
να παραπέμπει σε αυτήν.
Ο Καζαμπόνα έξαλλος κάποια στιγμή θα εξηγήσει σε συνάδελφό του τον κανόνια των τριών: «Όταν τα άσπρα μου μαλλιά έγιναν περισσότερα από τα μαύρα, επέβαλα έναν κανόνα
στον εαυτό μου, να μην τσακώνομαι την ίδια μέρα με περισσότερα από τρία άτομα. Σήμερα τσακώθηκα.… άρα έχει εξαντληθεί ο προϋπολογισμός μου».
Και η προσπάθεια για τη διαλεύκανση του φόνου του πλούσιου του χωριού ανήμερα Δεκαπενταύγουστου εξελίσσεται ενώ η λίμνη εκκενώνεται και... «Έρχεται πολύς κόσμος για να δει
το παλιό χωριό που επιστρέφει στο φως. Οι ξεσπιτωμένοι γυρίζουν στα σπίτια των παππούδων τους. Βάζουν λουλούδια στους τάφους τους, στο μικρό κοιμητήριο που αναδύεται».
Μόνο που… «αυτή η λίμνη είναι καταραμένη […] Κάθε φορά που επιστρέφει στο φως το παλιό χωριό της Τόρε Γκιμπελίνα, συμβαίνουν περίεργα πράγματα. Είναι λες και το μίσος και το κακό
που συνδέονται με το ξεκλήρισμα εκείνης της οικογένειας επιστρέφουν και μολύνουν τις ψυχές».
Κάποιοι έχουν πάθος για την ανάδειξη της αλήθειας, κάποιοι προτιμούν τη συγκάλυψη. Ο συγγραφέας, μέσα από τη δουλειά του, γνωρίζει τις λεπτές ισορροπίες που μπορεί να διαταράξει
η εμφάνιση μιας «λάθος» αλήθειας τη λάθος στιγμή.
Στην ιστορία υπάρχει και ένας «Εντιμότατος», κάποιος με μεγάλη θέση, που μπορεί να επηρεάσει με τις συμβουλές τους ανθρώπους που ξεκινάνε την καριέρα τους. «...η αλήθεια είναι μια
υποκειμενική έννοια που προσαρμόζεται δύσκολα στην πολυπλοκότητα των συμφερόντων που η πολιτική καλείται να θεραπεύσει. Το μεμονωμένο άτομο αναζητά την αλήθεια. Ο λαός όμως
θέλει την ειρήνη, την ασφάλεια και τον επιούσιο. Και για να τα εξασφαλίσει, είναι διατεθειμένος ακόμη και να αφεθεί να εξαπατηθεί».
Τα μεμονωμένα όμως άτομα αναζητούν την αλήθεια. Ειδικά όταν δεν είναι απλώς μεμονωμένα, αλλά μοναχικά. «Μοναξιά […] πονάει λιγότερο όταν δεν προσπαθείς να τη διώξεις. […]
Με τον καιρό, σου αρκεί ο εαυτός σου. […] Άλλωστε, η μοναξιά βρίσκεται παντού…» Ένας άντρας από το Μπρονξ, που δεν έχει κανέναν δικό του, διακατέχεται από το πάθος της ιστορίας
και τις ελεύθερες ώρες του τις περνάει στη βιβλιοθήκη. «Εκεί η ζωή του άλλαξε για τελευταία φορά διαδρομή. Όταν ο αρχειοφύλακας του έδινε τον φάκελο της υπόθεσης 178
ήταν σαν να του έβγαζε εισιτήριο χωρίς επιστροφή για το Μόναχο».
Το βυθισμένο χωριό που εμφανίζεται κάτω από τη στραγγισμένη λίμνη αποτελεί το ιδανικό σκηνικό για τον συγγραφέα να πλάσει μια ιστορία εκδίκησης, έρωτα, προδοσίας, συγκαλύψεων,
καθήκοντος, συνεπειών των τύψεων ή της έλλειψης αυτών, να μιλήσει για τον ρόλο της εξουσίας και των ΜΜΕ, για το τι μπορεί να χαρακτηριστεί απιστία και τι όχι. Οι πολλοί θάνατοι
θα μπορούσαν να συνθέσουν ένα σκληρό μυθιστόρημα, ο συγγραφέας όμως καταφέρνει να δημιουργήσει μια τρυφερή ιστορία, όπου το χιούμορ και ο έρωτας κυριαρχούν. «…βρισκόταν
πολύ κοντά της για να έχει ανάγκη να την κοιτάζει. Από τις πέντε αισθήσεις, η όραση είναι εκείνη που ταιριάζει λιγότερο στο πάθος».
Ο αστυνόμος Καζαμπόνα με τα πάθη του, το χιούμορ του, την αίσθηση καθήκοντος και την επιμονή του γίνεται αμέσως συμπαθής στον αναγνώστη, που ακολουθεί με αγωνία τα βήματά του,
προκειμένου να βρεθεί ο δράστης και στο τέλος να αναρωτηθεί και αυτός, σαν τον ήρωα, αν είναι καλό να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια. «Όφειλε να εκπληρώσει το καθήκον του,
που το θεωρούσε ανήθικο. Ήταν κάτι σαν βραχυκύκλωμα, μια σύγκρουση αξιών. Καθήκον, αλήθεια, δικαιοσύνη, δεν πήγαιναν πια προς την ίδια κατεύθυνση». Και η λίμνη, συνένοχη.
«Σώπαινε. Ακίνητη, συνένοχη του χρόνου που είχε σταματήσει εκεί. Σαν μάνα φύλαγε τα πάντα στην απέραντη ποδιά της. Ακόμα και την ιστορία αγάπης δύο παιδιών που δεν άνθισε ποτέ,
γιατί την ποδοπάτησε το μίσος και η κακία».

Κατηγορία Αστυνομικά
Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Έτος έκδοσης 2019
Μήνας έκδοσης Μάρτιος
Χώρα προέλευσης Ιταλία
Χρόνος παράδοσης 1-3 εργάσιμες ημέρες
Διαθεσιμότητα Άμεσα διαθέσιμο

Γράψτε μια κριτική

Υπόθεση 178

Υπόθεση 178

Συγγραφέας: Antonio Fusco
Κατηγορία: Μεταφρασμένη Πεζογραφία
Μετάφραση: Γιάννα Σκαρβέλη
Σελίδες: 272
ISBN: 978-960-19-0714-7