Η ιστοσελίδα μας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία με τη χρήση cookies. Συνεχίζοντας την πλοήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε στην χρήση cookies από εμάς. ΑΠΟΔΟΧΗ
Αναψηλάφηση Προβολή Μεγαλύτερου

Αναψηλάφηση

Νέο

Αγοράζοντας αυτό το προϊόν μπορείτε να μαζέψετε μέχρι και 15 πόντους επιβράβευσης. Το καλάθι σας θα έχει συνολικά: 15 πόντους που μπορούν να μετασχηματιστούν σε κουπόνι αξίας 0,75 €.


15,93 € με ΦΠΑ

  • 17.70 €
  • - 10%
  • Για αγορές άνω των 25 €
Ο ήρωας του βιβλίου –μέλος μιας αριστερής, αντιστασιακής οργάνωσης κατά τη δικτατορία η οποία εξαρθρώθηκε από τους χουντικούς– καταφεύγει στη Βαρκελώνη όπου διαπρέπει
ως κλασικός φιλόλογος και ομηριστής. Με τις ψυχικές και σωματικές κακοποιήσεις που φέρει, δεν επιστρέφει στην Ελλάδα παρά πενήντα χρόνια αργότερα. Στην Ελλάδα του σήμερα.
Βρίσκει μια χώρα σε πολιτική, οικονομική, ηθική, γλωσσική παρακμή, βουτηγμένη στον αμοραλισμό και στην αμάθεια. Δεν μπορεί να την αντέξει. Οι παλιοί σύντροφοι έχουν μεταλλαχτεί,
ακολούθησαν δρόμους εντελώς αντίθετους από την αρχική ιδεολογία τους, άλλοι περιφέρονται κομματικά, άλλοι καταδικάστηκαν για διαφθορά και οι αξιοπρεπέστεροι έχουν εξαφανιστεί – μια
εμπλοκή του βιολογικού καθαρισμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας επιτρέπει πάντα στα πολιτικά περιττώματα να επιπλέουν.
Ο Βασίλης Γκουρογιάννης με το παρόν βιβλίο δίνει το συγκλονιστικότερο και αρτιότερο έργο του, μια αξονική τομογραφία των τελευταίων πενήντα ετών της χώρας που ασθενεί βαριά.
Είναι περίεργο αλλά λέει τη λέξη πατρίδα όλο και συχνότερα, και τη λέει ακόμη με μητρική προφορά, η ισπανική γλώσσα δεν της έφαγε κανένα γράμμα. Ολόκληρη η λέξη απαρτίζεται
ευτυχώς από γράμματα που δεν τα χωνεύει το στομάχι της ισπανικής. Ενώ όμως πρέπει να νιώθει περήφανος για τη χρήση αυτής της λέξης, εντούτοις αισθάνεται ένα είδος αηδίας
όταν η λέξη βρίσκεται στο στόμα του, σαν να έχει αρπάξει μασημένη τσίχλα από το στόμα των υπερπατριωτών, των Χρυσαυγιτών, και συνεχίζει να τη μασάει αυτός! Έχει μνήμες.
Τις έχει γευτεί αυτές τις ιδεολογικές τσίχλες: Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών. Πρέπει να δημιουργηθεί άλλη λέξη αγάπης για την πατρίδα, αυτή η όμορφη ομηρική
λέξη πάτρης έχει καεί.
Κριτικές - Παρουσιάσεις
Φίλιππος Φιλίππου, Αναψηλάφηση: Η δικτατορία, οι αγώνες, η κρίση, οι άνθρωποι, www.oanagnostis.gr, 23.7.2019
Αναψηλάφηση, σύμφωνα με τα λεξικά, είναι η αναθεώρηση, δηλαδή η έρευνα πάνω σε ένα ζήτημα: την Ιστορία, μιαν υπόθεση, μια δίκη. Ο Βασίλης Γκουρογιάννης (Γρανίτσα Ιωαννίνων,
1951) που υπήρξε μαχόμενος δικηγόρος στην Αθήνα, γνωρίζει άριστα τη λέξη και τη χρησιμοποιεί για να μιλήσει για τη σύγχρονη Ελλάδα, τη σύγχρονη Αθήνα, για την ελληνική κοινωνία
που υφίσταται τα δεινά των μνημονίων και της κρίσης που δεν είναι μόνο οικονομική, μα και ηθική και γλωσσική. Ήρωας του μυθιστορήματός του Αναψηλάφηση είναι ένα μέλος μιας
αριστερής, αντιστασιακής οργάνωσης («Ελεύθεροι Αγωνιστές») την εποχή της δικτατορίας που εξαρθρώθηκε. Αφού πέρασε διάφορα μαζί με τους συντρόφους του και σακατεύτηκε
από τα βασανιστήρια, κατέφυγε στη Βαρκελώνη – τότε κι η Ισπανία είχε δικτατορία, εκείνη του Φράνκο–, όπου διέπρεψε ως κλασικός φιλόλογος και ομηριστής. Τώρα επιστρέφει στην Ελλάδα,
ύστερα από πενήντα χρόνια, και γίνεται μάρτυρας της παρακμής της χώρας: τα πάντα είναι βουτηγμένα στη σαπίλα, στον αμοραλισμό και την αμάθεια.
Ο ήρωας που κατάγεται από τα Ιωάννινα πηγαίνει σ’ ένα σπίτι στο Περιστέρι στο οποίο βρίσκεται το οδοντιατρείο ενός παλιού του συντρόφου, του Γιάννη Βιγκάκη, συνταξιούχου πλέον,
σταλμένος από τον παλιό του φίλο Περικλή Πετρογιάννη. Στο μεταξύ, ο Πετρογιάννης του θυμίζει το παρελθόν τους, όταν η Χούντα διέκοψε την αναβολή των σπουδών των συντρόφων τους
και τους έστειλε σε τάγμα ανεπιθυμήτων ως ημιονηγούς, ενώ αυτόν, τον ήρωα, τον έστειλαν στην ΕΣΑ.
Ευθύς εξαρχής, ο Βασίλης Γκουρογιάννης βάζει τον ήρωά του να απορεί για την εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα την εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας, η οποία άρχισε
«να εκπορνεύεται». Η εμμονή στο θέμα του σεξ του κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση, καθώς γύρω τους όλοι μιλάνε γι’ αυτό χρησιμοποιώντας τις λέξεις «στ’ αρχίδια», «πήδηξα», «μαλάκα»,
μια γλώσσα «pet shop», όπως την αποκαλεί. Απαντώντας στην απορία του ήρωα, ο Πετρογιάννης του λέει: «Τι να συζητήσουν , βρε μαλάκα, οι Έλληνες; Για τον Αριστοτέλη; Δεν τον ξέρουν…
Όσο για το πήδημα… εμείς την παίζουμε τώρα στα γεράματα, δεν την παίζαμε νέοι και την παίζουμε τώρα».
Κάπως έτσι κυλάει το μυθιστόρημα, με σκληρές εκφράσεις και τολμηρές λέξεις κατά πάντων, κυρίως των πολιτικών της Δεξιάς και της Αριστεράς. Ωστόσο, ο συγγραφέας που έχει μια ειρωνική
διάθεση –ανάμικτη με οργή–, απέναντι στα πρόσωπα και τα πράγματα, μιλάει σοβαρά, όταν αναφέρεται στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα –αυτή τον βασανίζει περισσότερο και όχι
το αγωνιστικό παρελθόν των ηρώων του, το οποίο έτσι κι αλλιώς ελάχιστοι το θυμούνται. Φαίνεται, πάντως, να πονάει στη διαπίστωση ότι τα μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης
διασκορπίστηκαν στο πολιτικό στερέωμα, «απλώνοντας θεαματικά στον ουρανό πολύχρωμα ιδεολογικά θραύσματα». Όταν βάζει στο στόμα του πράσινου πλέον, δηλαδή πασοκτζή,
Πετρογιάννη την απαξιωτική φράση για τον φίλο τους Βιγκάκη «Αυτός είναι ακόμη με το ξεροκέφαλο ΚΚΕ, Φλωράκηδες, Παπαρήγες, Κουτσούμπες», ίσως να θέλει να κριτικάρει
το συγκεκριμένο κόμμα.
Τον απασχολεί ομοίως και το ιστορικό παρελθόν, η εποχή των αγώνων, της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, ο Ζέρβας και ο Βελουχιώτης, και πετάει πάντα δια στόματος κάποιου
ήρωά του βολές κατά σημαντικών στελεχών του Δημοκρατικού Στρατού, του Γιώργη Γούσια και του Μάρκου Βαφειάδη, οι οποίοι είχαν το αξίωμα του στρατηγού, ενώ ήταν αγράμματοι,
ο ένας τσαγκάρης κι ο άλλος καπνεργάτης.
Το μυθιστόρημα ανακαλεί τις ηρωικές στιγμές των ηρώων του, οι οποίοι συνελήφθησαν στο Περιστέρι από μεικτό τμήμα της Ασφάλειας και της ΕΣΑ, με επικεφαλής τον αστυνόμο Καλυβίτη –
στην πραγματικότητα επρόκειτο για τον αστυνόμο Καλύβα –και βασανίστηκαν. Κατά παραδοξότητα, ο συγγραφέας, ενώ παρουσιάζει ορισμένα ιστορικά πρόσωπα με το όνομά τους
(Παναγούλης, Φλέμιγκ, Μαγκάκης, Ιωαννίδης), μερικά άλλα τα έχει με παραλλαγμένο όνομα: o αστυνόμος Κραββαρίτης γίνεται Γκαβαρίτης, ο Μπάμπαλης γίνεται Κράμπαλης. Ένας από τους
ήρωες, ο Θεόφιλος Ζήσης, βασανιστής στο ΕΑΤ/ΕΣΑ, άνθρωπος διαβασμένος, επισκέπτεται το οδοντιατρείο και διαπληκτίζεται με τον γιατρό, τον οπαδό του ΚΚΕ, και τον αποκαλεί φασίστα,
ενώ ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται ως χρυσαυγίτης.
Σημαντικό και πολυεπίπεδο μυθιστόρημα, χωρίς όμως δράση, γεμάτο αναδρομές στο παρελθόν, η Αναψηλάφιση είναι μια τοιχογραφία της σύγχρονης Ελλάδας. Γραμμένο με χιούμορ
και ανάλαφρη διάθεση, με σουρεαλιστικά στοιχεία που προκαλούν ευθυμία (π.χ. σε αποθήκη βιβλίων στο κέντρο της Αθήνας πουλιούνται φορτία βιβλίων ως καύσιμη ύλη), δείχνει την κρίση
της χώρας, όχι όμως ως κατάντημα, αλλά ως τεχνητή ευφορία που επίσης είναι κατάντημα. Διότι, αντί ο ήρωας να δει ανθρώπους ιδρωμένους από την αγωνία της επιβίωσης
και μελαγχολικούς να κλαίνε καθημερινά για τα ξενιτεμένα τους παιδιά, την ανεργία και τις ρημαγμένες επιχειρήσεις, βλέπει πολίτες που φαίνονται ακατανόητα κεφάτοι. Κι αυτό το θέαμα
τον κάνει να νιώθει «ερωτικό μίσος» για την Ελλάδα, μίσος που φοβάται μην γίνει σιχασιά, αφού διάφοροι χρησιμοποιούν προς όφελός τους τα δικαιώματα που κερδήθηκαν με αίμα,
δικαιώματα που τα εκμεταλλεύονται «οι Καρανίκες, οι Ρουβίκωνες, οι κουκουλοφόροι».
Βιβή Γεωργαντοπούλου, Αναψηλάφηση, Λέσχη Ανάγνωσης του "Degas", 4.6.2019
Χρίστος Παπαγεωργίου, Αναψηλάφηση, diastixo.gr, 17.5.2019
Χαρίκλεια Δημακοπούλου, Αναψηλάφηση, "Εστία", 11.5.2019
Λίνα Πανταλέων, Ο κανένας τα έκανε όλα, "Η Καθημερινή"/ "Τέχνες και Γράμματα", 27.4.2019
Βένα Γεωργακοπούλου, «Έπεσα στον βούρκο της χούντας για να μιλήσω για το άρρωστο σήμερα», "Εφημερίδα των Συντακτών", 20.4.2019
Μάνος Κοντολέων, Γενναία αναψηλάφηση, www.bookpress.gr, 18.4.2019
Σάκης Ιωαννίδης, Τα Βόδια του Ήλιου τα κάναμε μπριζόλες, "Η Καθημερινή"/ "Τέχνες και Γράμματα", 7.4.2019
Κατηγορία Μυθιστ/μα
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Έτος έκδοσης 2019
Μήνας έκδοσης Μάρτιος
Χρόνος παράδοσης 1-3 εργάσιμες ημέρες
Διαθεσιμότητα Άμεσα διαθέσιμο

Γράψτε μια κριτική