Skip to content
Η ψυχοκόρη της Λευκάδας
ISBN: 978-618-5811-08-2

Είδος: Βιβλίο
Μορφή: Χαρτόδετο
Αναγνωστικό Κοινό: Ενήλικες - βιβλία προς το ευρύ κοινό
Θέμα: Αφήγημα: Διαφορετικότητα, ισότητα, συμπερίληψη, Αφήγημα: Έρωτας και σχέσεις, Αφήγημα: εσωτερική ζωή, Αφήγημα: Η ενηλικίωση, Αφήγημα: Θάνατος, θλίψη, απώλεια, Αφήγημα: Θέματα ταυτότητας, Αφήγημα: Πολιτική, Αφήγημα: Υγεία και ασθένεια, Αφήγημα:Κοινωνικά θέματα, Λευκάδα, Μοντέρνα και σύγχρονη μυθοπλασία: γενική και λογοτεχνική, Μυθοπλασία: γενική και λογοτεχνική, Ψυχοκόρη
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης: 2026
Εκδότης: Fagottobooks
Συγγραφέας: Καλάνης, Κώστας
Διαστάσεις: 14 x 21 εκ
Σελίδες: 180 σελ.

Τιμή Εκδότη: 12,00 

Τιμή E-shop: 10,80 
10 πόντοι επιβράβευσης με την αγορά του προϊόντος

Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας.
Χρόνος παράδοσης 2 - 6 εργάσιμες ημέρες, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης αποθέματος στον εκδότη.

Κατηγορία:
Περιγραφή

Ο πυρήνας του μύθου της Ψυχοκόρης της Λευκάδας του λευκαδίου φιλολόγου και εκπαιδευτικού Κώστα Καλάνη – λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Παναγιώτη Κ. Κατωπόδη (1916-1985)– γραμμένης στην ταραγμένη δεκαετία του 1940, είναι μια ιστορία από τις πολύ γνωστές στη τοπική κοινωνία:

H ιστορία μιας ψυχοκόρης στο αρχοντικό των Λαμπαδαίων, της Φωτεινής, που γίνεται ερωτικό θύμα του γιου του αφεντικού της, εκδιώκεται για τον λόγο αυτό από το σπίτι τους και φέρνει στον κόσμο τον καρπό του αταίριαστου έρωτά της, τη Ρεγγίνα. Η Ρεγγίνα προσπαθεί απεγνωσμένα να πλησιάσει την οικογένεια του πατέρα της, που είναι πλέον βουλευτής, αλλά βρίσκει κλειστές πόρτες και εκδιώκεται ταπεινωτικά. Πριν μπει ακόμα στην εφηβεία, χάνει τη μητέρα της και μένει έρημη σαν καλαμιά στον κάμπο μέσα σε μια σκληρή και αδυσώπητη κοινωνία.

Καταφέρνει να σταθεί στα πόδια της αλλά η ζωή την έχει σημαδέψει: Στο αγροτικό συλλαλητήριο του 1935 ένας από τους τρεις νεκρούς είναι ο αγαπημένος της. Απογοητευμένη επιζητάει καταφύγιο σε αλεπάλληλους έρωτες και καταλήγει πόρνη.

Είναι ένα βιβλίο που αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη. Αυτή η καταιγίδα των παθών δύο γυναικών χωρίς κανένα κοινωνικό στήριγμα, φέρνει κάτι από ένταση τραγωδίας. Με μια γραφή νευρώδη και παθιασμένη ο συγγραφέας εστιάζει με οξύτητα ανελέητη στο χάσμα ανάμεσα σε «άρχοντες» και «πληβείους» και την απάνθρωπη μεταχείριση των δεύτερων από τους πρώτους, την οποία θεωρεί ως την πρωταρχική αιτία, από την οποία πηγάζουν τα ατελείωτα δεινά των ηρωίδων του.