Skip to content
Διακοπή για τεχνικούς λόγους
Κωμωδία σε δύο μέρη
ISBN: 978-960-248-258-2

Είδος: Βιβλίο
Μορφή: Χαρτόδετο
Αναγνωστικό Κοινό: Ενήλικες - βιβλία προς το ευρύ κοινό, Φοιτητές
Θέμα: Θεατρικά έργα, σενάρια, Ουγγαρία, ουγγρικά θεατρικά έργα, ουγγρικό θέατρο, ούγγροι θεατρικοί συγγραφείς, παγκόσμιο θέατρο
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης: 1977
Εκδότης: Δωδώνη Γενικές Εκδόσεις
Συγγραφέας: Szakonyi, Károly
Μετάφραση: Μπέρκη, Μανουέλα
Διαστάσεις: 14 x 21 εκ
Σελίδες: 126 σελ.

Τιμή Εκδότη: 12,72 

Τιμή E-shop: 11,45 
11 πόντοι επιβράβευσης με την αγορά του προϊόντος

Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας.
Χρόνος παράδοσης 2 - 6 εργάσιμες ημέρες, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης αποθέματος στον εκδότη.

Κατηγορία:
Περιγραφή

Οι ήρωες του έργου είναι τα μέλη μιας οικογένειας που έχουν συγκεντρωθεί να γιορτάσουν τα γενέθλια του μικρότερου γιου τους. |Συζητούν, αλληλεπιδρούν αλλά επιφανειακά καθώς το ενδιαφέρον τους προσελκύει η λατρευτή οθόνη της τηλεόρασης. Τίποτα δεν μπορεί να τραβήξει την προσοχή τους πραγματικά παρά μόνο η διακοπή μετάδοσης του προγράμματος της τηλεόρασης. Η τηλεόραση δεν είναι ένα πραγματικό αντικείμενο, η οθόνη είναι το άνοιγμα της σκηνής, όπου οι χαρακτήρες κοιτάζουν άκαμπτα προς το κοινό, ακόμα και όταν μιλούν ο ένας στον άλλον.  

Όταν έμαθα ότι η Διακοπή για τεχνικούς λόγους θα δημοσιευτεί στην Ελλάδα, ξαφνικά με κατέκλυσαν πολλές μνήμες. Όχι βέβαια ταξιδιωτικές, γιατί δυστυχώς δεν έχω ακόμα επισκεφτεί την πατρίδα σας. Θυμήθηκα τα παλιά, τις ώρες των αρχαίων ελληνικών στο γυμνάσιο, τα δακτυλικά εξάμετρα της Ιλιάδας και της Οδύσσειας που διαβάζαμε με μέτρο και τα μεταφράζαμε κομπιάζοντας στην αρχή και αργότερα νεράκι χάρη στην αυστηρότητα του καθηγητή. Θυμήθηκα την ποίηση τον Όμηρου. Θυμήθηκα τους μεγάλους τραγικούς, τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. 
Παρουσιάζω λοιπόν στον έλληνα αναγνώστη με ευχαρίστηση αλλά και αγωνία την κωμωδία μου.
Η Διακοπή για τεχνικούς λόγους γράφτηκε το 1970 και είναι το τρίτο έργο μου που ανέβηκε στη σκηνή. Το έγραψα κάτω από μια ψυχική διάθεση όλο πίκρα: μελαγχολούσα με όσα καταλάβαινα, στα μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα και στις στενότερες ή ευρύτερες κοινωνικές ομάδες, για τη φθορά των ανθρώπινων σχέσεων, για την ελάττωση της ευθύνης που νιώθει ο καθένας για τον διπλανό του, για τον εγωισμό, για την εσωστρέφεια, για την επιφανειακότητα των συναισθημάτων, για την ερημιά των κενών –χωρίς περιεχόμενο– λέξεων, και για την έλλειψη πραγματικού ενδιαφέροντος. Και πώς γεννήθηκε παρ` όλα αυτά από τέτοια βιώματα μια κωμωδία; Ίσως, αντίθετα με όσα λογάριαζα –αφού τουλάχιστον δεν είχα αποφασίσει εκ των προτέρων το είδος– η συμπεριφορά, ο τρόπος του σκέπτεσθαι, και οι συναισθηματικές και διανοητικές αντιδράσεις των ηρώων μου με οδήγησαν στη δημιουργία αυτής της κωμωδίας. Πιστεύω ότι στην ουσία πρόκειται για ρεαλιστικό έργο, αν και υπάρχει και το στοιχείο του παράλογου. Ήθελα απλώς να κρατήσω τον καθρέφτη της πραγματικότητας μπροστά στην ανθρώπινη φύση της εποχής μας.