Το `Μακρύ Σαββατοκύριακο στο Λονγκ Άιλαντ` είναι ένα παιχνίδι βιογραφίας, που μέσα από τις γραμμές, αποκαλύπτεται η αγωνία, η παιδικότητα, η σοφία και η απερισκεψία ενός αληθινού ανθρώπου που, αν και απολαμβάνει -με τον τρόπο του- τη φήμη και το χρήμα, δεν παύει να βλέπει τον εαυτό του σαν μια `αδέξια αρσενική φώκια`. Ο τόπος είναι ένα ακρωτήρι στον Ατλαντικό· η γλώσσα είναι η γερμανική· με παρεμβολές στα αγγλικά, καθώς ο συγγραφέας περνάει αυτές τις λίγες μέρες μέσα σε μια διασκεδαστική διγλωσσία - ο χρόνος είναι η άνοιξη του 1974: Ο Μαξ Φρις είναι εξήντα τριών ετών: με αφορμή τη συνάντησή του με την Άλις Λοκ-Κάρεϋ (που αναφέρεται εδώ ως `Λυν`), κάνει τον απολογισμό· ναι, υπήρξε `τέρας`· ναι, έζησε τη ζωή του όπως τη ζουν οι άνδρες· δηλαδή, σε βάρος των γυναικών· οι άνδρες είναι διαφορετικοί από τις γυναίκες: είναι `ανεπαρκείς` και `υστερικοί`. Βάζει ερωτήματα στον εαυτό του - για τη φιλία, για τη ζήλια (εξ αιτίας της οποίας, κατά καιρούς, έχει φτάσει σε παροξυσμό, σε `παραλήρημα`), το γάμο, την απιστία· για το τι σημαίνει να είσαι συγγραφέας μέσα στον κόσμο - και προσπαθεί να δώσει απαντήσεις: στο μεταξύ, μπροστά του απλώνεται η αμμουδερή παραλία του Λονγκ Άιλαντ· ο ωκεανός· κι αργότερα, η Πέμπτη λεωφόρος, το Μανχάταν. Στην πραγματικότητα, μπροστά του απλώνονται τα γηρατειά και ο θάνατος, ενώ πίσω του η ζωή μοιάζει να εκρήγνυται από τα διαδοχικά γεγονότα. Το `Μακρύ Σαββατοκύριακο στο Λονγκ Άιλαντ` είναι ένα μακρύ σημείωμα που απευθύνεται σε όλους όσους γνώρισε, αγάπησε ή περιφρόνησε ο συγγραφέας· επίσης, είναι ένα σχόλιο πάνω σε μια μεγάλη συγγραφική επιτυχία, αλλά και στην αναπόφευκτη ανημπόρια απέναντι στο χρόνο. `Κάθε άνθρωπος` γράφει ο Μαξ Φρις, `εφευρίσκει μια ιστορία που, αργότερα, συχνά με φοβερές θυσίες, πιστεύει πως είναι η ζωή του`: κομμάτι αυτής της επινοημένης ιστορίας είναι το `Μακρύ Σαββατοκύριακο στο Λονγκ Άιλαντ`.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]