Πέρα από τα παλιά ασήμια
Τρίτο μέρος της τριλογίας «Τα παλιά ασήμια»
ISBN: 978-618-03-4609-1
Είδος:
Βιβλίο
Μορφή:
Χαρτόδετο
Αναγνωστικό Κοινό:
Ενήλικες - βιβλία προς το ευρύ κοινό
Θέμα:
Ιστορικό μυθιστόρημα
Γλώσσα:
Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης:
2025
Εκδότης:
Μεταίχμιο
Συγγραφέας:
Κόντζογλου, Μαίρη
Διαστάσεις:
14 x 20.5 εκ
Σελίδες:
688 σελ.
Τιμή Εκδότη: 17,70 €
Τιμή E-shop:
15,93 €
Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας.
Χρόνος παράδοσης 2 - 6 εργάσιμες ημέρες, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης αποθέματος στον εκδότη.
Περιγραφή
Η τελευταία πράξη στο δράμα του ξεριζωμού του ελληνισμού από την Καππαδοκία και του χωρισμού του Έλμερ από τη Σεβαστή εκτυλίσσεται πια μακριά από την Καππαδοκία, στην Ελλάδα που υποδέχεται το κύμα των προσφύγων μετά τη συνθήκη της Λωζάνης, στις προσφυγικές γειτονιές της Θεσσαλονίκης και στη Νέα Υόρκη. Εκεί οι ήρωες προσπαθούν να ξεχάσουν τη φρίκη και συνεχίζουν τις ζωές τους κληρονομώντας στους απογόνους όνειρα δύσκολα, μα όχι απραγματοποίητα.
Παράλληλα παρακολουθούμε και την περιπλάνηση του Ομέρ, ενός μουσουλμάνου της Δυτικής Μακεδονίας, που κάνει το αντίστροφο ταξίδι με τις ίδιες τραγικές συνθήκες και καταλήγει στην Καππαδοκία.
Το τελευταίο μέρος της επικής τριλογίας για την ανταλλαγή των πληθυσμών, τις αλησμόνητες πατρίδες, τους ανθρώπους που συνθλίφθηκαν στα γρανάζια της Ιστορίας, εκείνους που πίστεψαν σε ιδεώδη, για όσους έδωσαν αγώνες για την προσωπική τους ευτυχία.
Πρώτη μου φορά αντιλαμβάνομαι την τύχη σου να εισαι από εδώ αλλά και να είσαι και από εκεί, από απέναντι! Πρώτη φορά πιστεύω πως η πατρίδα σας, αυτά ακριβώς τα χώματα που πατάμε τώρα, έγινε γέφυρα και σας πέρασε απέναντι. Μπορεί οι άνθρωποι να βασανίστηκαν και να πόνεσαν πολύ. Μπορει να χάθηκαν χιλιάδες, εκατομμύρια ίσως ψυχές, μπορεί να πλημμύρισε ο τόπος από τα δάκρυα και τον πόνο, όμως…
Απόσπασμα από το βιβλίο
Παράλληλα παρακολουθούμε και την περιπλάνηση του Ομέρ, ενός μουσουλμάνου της Δυτικής Μακεδονίας, που κάνει το αντίστροφο ταξίδι με τις ίδιες τραγικές συνθήκες και καταλήγει στην Καππαδοκία.
Το τελευταίο μέρος της επικής τριλογίας για την ανταλλαγή των πληθυσμών, τις αλησμόνητες πατρίδες, τους ανθρώπους που συνθλίφθηκαν στα γρανάζια της Ιστορίας, εκείνους που πίστεψαν σε ιδεώδη, για όσους έδωσαν αγώνες για την προσωπική τους ευτυχία.
Πρώτη μου φορά αντιλαμβάνομαι την τύχη σου να εισαι από εδώ αλλά και να είσαι και από εκεί, από απέναντι! Πρώτη φορά πιστεύω πως η πατρίδα σας, αυτά ακριβώς τα χώματα που πατάμε τώρα, έγινε γέφυρα και σας πέρασε απέναντι. Μπορεί οι άνθρωποι να βασανίστηκαν και να πόνεσαν πολύ. Μπορει να χάθηκαν χιλιάδες, εκατομμύρια ίσως ψυχές, μπορεί να πλημμύρισε ο τόπος από τα δάκρυα και τον πόνο, όμως…
Απόσπασμα από το βιβλίο