Μια μεγάλη οικογένεια

της Ελιζέντα Ρόκα

Η Βιολέτα μένει σε μια όμορφη γειτονιά. Έχει φίλες, φίλους, της αρέσει η σοκολάτα, δεν της αρέσουν τα μαμούνια και οι θόρυβοι. Έχει και έναν αστείο σκυλάκο, τον Βούρτσα. Ανακοινώθηκε η μεγάλη γιορτή της γειτονιάς και η Βιολέτα με τους φίλους και φίλες της ανέλαβαν τον στολισμό της πλατείας. Παίρνουν πρώτα ένα καρότσι για να κουβαλήσουν από το σπίτι της Αμάια. Ύστερα γιρλάντες από το μαγαζί των Γουάνγκ, λουλούδια από της Νόρας, αναλόγια για τους μουσικούς από το σπίτι του Λάντο, τραπέζια και καρέκλες από την Μπεθ, υπεύθυνη του κοινωνικού κέντρου της γειτονιάς. Θα είναι μεγάλη μέρα η αυριανή!

Νύχτα. Ώρα για ύπνο. Καταιγίδα. Δυνατή! Όλα καταστράφηκαν! Όχι όλα, πολλά! Τώρα; Πώς θα φτιαχτούν όλα αυτά;

Η οικογένεια πρώτη και η γειτονιά δεύτερη είναι οι δύο πιο σημαντικοί θεσμοί κοινωνικοποίησης, αυτο-οργάνωσης, δραστηριοποίησης, σύναψης σχέσεων, προσωπικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Όταν πριν σαράντα περίπου χρόνια, στην Ελλάδα, δημιουργήθηκε ο θεσμός των συνοικιακών συμβουλίων προωθώντας ένα αίτημα για συλλογικότητες και δράσεις στο επίπεδο της γειτονιάς, οι περισσότεροι πήραν ένα βίντεο, γράφτηκαν σε ένα βίντεο κλαμπ και παρακολουθούσαν Ρόδα τσάντα και κοπάνα (κι αυτό είναι από τα ανεκτά μπροστά στο σκουπίδι που κυκλοφόρησε τότε). Τα συνοικιακά συμβούλια χάθηκαν γρήγορα. Γιατί οι άνθρωποι πίστεψαν ότι η πολιτική, η λακκούβα μπροστά από το σπίτι τους, η σπασμένη πινακίδα στοπ τρία στενά πιο κάτω είναι δουλειά κάποιων άλλων, κάποιων ειδικών, δημάρχων, υπουργών, πολιτευτών. Ίσως γιατί είναι εύκολο να πετάς μια ψήφο και να περιμένεις να σου κάνουν όσα ονειρεύεσαι ή σκέφτεσαι ή απαιτείς.

Ο πυρήνας της πολιτικής, της κοινωνικής ζωής είναι η γειτονιά. Εκεί όπου ενώνονται διαφορετικές οικογένειες, διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές κουλτούρες, νοοτροπίες. Εκεί πρέπει να δεις τον διαφορετικό και να τον νιώσεις, να συνεργαστείς, να δεις τους άλλους σαν ό,τι κι εσύ, μικρές ψηφίδες που φτιάχνουν ένα μεγάλο μωσαϊκό.

Αυτήν την ρίζα της ζωής μας, της καθημερινότητάς μας αναδεικνύει πολύ όμορφα το βιβλίο της Ρόκα και της Μπονίγια. Σε ποιους; Σε εμάς που δέκα διαμερίσματα στην πολυκατοικία σκοτωνόμαστε ποιος δε θα πληρώσει ασανσέρ. Σε εμάς που ένας γέρος πεινάει απέναντι και ένα πιάτο φαΐ δεν περίσσεψε ποτέ. Σε εμάς, όμως, που έχουμε και μια κοπέλα που ταΐζει τα γατάκια της γειτονιάς και έναν άλλον που μαζεύει ακαθαρσίες και άλλων δεσποζόμενων σκύλων, όχι μόνο του δικού του.

Σπουδαίες αξίες αναδεικνύονται και απλώνονται. Συνεργασία, ισοτιμία, προσφορά, εθελοντισμός, αυτο-οργάνωση, αλληλεγγύη. Όλα δοσμένα με χιούμορ, όλα δοσμένα δίχως κατήχηση. Με φυσικότητα, έτσι όπως ανασαίνεις, έτσι όπως τα βλέπεις στην καθημερινότητά σου.

Βιβλίο επιδραστικό, με μεγάλη εσωτερική δύναμη.

Τίτλος: Μια μεγάλη οικογένεια

Μετάφραση: Αντώνης Παπαθεοδούλου 

Εκδόσεις: Ίκαρος, Απρίλιος 2021

Για αναγνώστες από 4 ετών

Πηγή: Απόστολος Πάππος - Εlniplex

Comments

Leave your comment