Skip to content
Εγώ, η άνθρωπος
Έμφυλες αναζητήσεις στην ποίηση της Ζωής Καρέλλη
ISBN: 978-960-458-375-1

Είδος: Βιβλίο
Μορφή: Χαρτόδετο
Θέμα: Ποίηση
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης: 2012
Εκδότης: Επίκεντρο
Διαστάσεις:
Σελίδες: 248 σελ.

Τιμή Εκδότη: 11,94 

Τιμή E-shop: 10,75 
10 πόντοι επιβράβευσης με την αγορά του προϊόντος

Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας.
Χρόνος παράδοσης 2 - 6 εργάσιμες ημέρες, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης αποθέματος στον εκδότη.

Κατηγορία:
Περιγραφή

εγώ, η άνθρωπος.
Τρεις συνηθισμένες λέξεις σε ένα συγκλονιστικό συνδυασμό που αποκαλύπτει τις `έμφυλες αναζητήσεις` στην ποίηση της Ζωής Καρέλλη - δικές της και δικές μου. Έμφυλες αναζητήσεις που αναπτύσσονται σε μια ποικιλία συνδυασμών, ξεκινώντας με έναν `αρσενικό` εαυτό, ένα `δισυπόστατο` σώμα, αναρίθμητες `θηλυκές` λέξεις, πολλά `γυναικεία` πρόσωπα/προσωπεία, και μία `άνθρωπο` που διεκδικεί το δικαίωμα να εκπροσωπεί την ανθρωπότητα ως γυναίκα. Ποια είναι λοιπόν η καινούρια ιστορία που προσπαθεί να μας πει `η άνθρωπος` της Καρέλλη; Ότι χρειαζόμαστε έναν άλλο `λόγο` και ότι αυτός ο λόγος είναι (ίσως) η ποίηση; Όπως αναφέρει και η ίδια, `Στο λόγο τον ποιητικό, που πιστεύω πως μπορεί να είναι ο μόνος ελεύθερος σε χρόνο και χώρο. Στον έρωτα του λόγου που φανερώνεται στην ποίηση, μαρτυρία της μέθεξης στον αγώνα και τη μέθη της ύπαρξης -όχι μόνο χαρά ούτε λύπη- και η οδύνη, ένταση, της ύπαρξής μας είναι. Προσπάθεια αντίληψής της. Πόνος του άρρενος νου και χάρη των αισθήσεων`.
Στο καρελλικό ποιητικό σύμπαν ο πόνος του άρρενος νου και η χάρη των αισθήσεων εμπλέκονται ασταμάτητα σε μια αγωνιώδη αντιπαλότητα που δεν έχει μόνο έμφυλα χαρακτηριστικά. Αναζητώντας την `εναρμόνισή` της σαν ανθρώπου στο είναι, η Καρέλλη, σε μια ύστατη χειρονομία απέκδυσης τόσο της αρσενικής όσο και της θηλυκής ταυτότητας ως κατηγορίες της ύπαρξης, αποδέχεται τη συνύπαρξη των αντιθέτων αλλά τα ξεπερνά. Η πεποικιλμένη ζωή, δηλαδή ο αρσενικός εαυτός, το δισυπόστατο σώμα, οι θηλυκές λέξεις, τα γυναικεία πρόσωπα/προσωπεία, ακόμα και η άνθρωπος συγχωνεύονται στο ουδέτερο και άφυλο ον -το διαφορετικό διφορούμενο αλλά και το μοναχικό και κατάπληκτο- που, ερωτευμένο με το είναι, αρμόζεται στην πλήρη παρουσία, ταύτιση και αρμονία.


[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]