Skip to content
Καπιτακλυσμός
Μια διερεύνηση της ιδιαιτερότητας και της βιωσιμότητας του σύγχρονου καπιταλιστικού συστήματος
ISBN: 978-960-02-4490-8

Είδος: Βιβλίο
Μορφή: Χαρτόδετο
Αναγνωστικό Κοινό: Ενήλικες - βιβλία προς το ευρύ κοινό
Θέμα: Καπιτακλυσμός, Καπιταλισμός, Οικονομική θεωρία
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης: 2025
Εκδότης: Εκδόσεις Παπαζήση
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ
Σελίδες: 190 σελ.

Τιμή Εκδότη: 12,72 

Τιμή E-shop: 11,45 
11 πόντοι επιβράβευσης με την αγορά του προϊόντος

Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας.
Χρόνος παράδοσης 2 - 6 εργάσιμες ημέρες, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης αποθέματος στον εκδότη.

Περιγραφή
Κάθε ανθρώπινη κοινωνία χρειάζεται έναν μηχανισμό παραγωγής και διανομής των αγαθών της. Η ανθρωπότητα έχει επινοήσει ως τώρα μόνο τρεις τέτοιους μηχανισμούς: το σύστημα της παράδοσης, το σύστημα του κεντρικού σχεδιασμού και το σύστημα της αγοράς. Τα δύο πρώτα, ξεχωριστά ή από κοινού, συντηρούσαν την ανθρωπότητα για χιλιάδες χρόνια· το τρίτο είναι ένα πρόσφατο εφεύρημα – ένα «πείραμα εν εξελίξει».
Το «καπιταλιστικό πείραμα» έχει προσδώσει στην ανθρώπινη κοινωνία τρία πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά: πρώτον, την ανάδειξη του ατομικού κέρδους ως κυρίαρχου κινήτρου της ανθρώπινης συμπεριφοράς· δεύτερον, την εμπορευματοποίηση της εργασίας, της Φύσης και του χρήματος· και τρίτον, την προσαρμογή των κοινωνικών σχέσεων και θεσμών στις απαιτήσεις της αγοράς. Μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα μια τέτοια κοινωνία; Θα μακροημερεύσει άραγε ο καπιταλισμός; Το ερώτημα έχει απασχολήσει όλους τους μεγάλους οικονομολόγους των τελευταίων δυόμισι αιώνων, από τον Marx και τον Polanyi μέχρι τον Keynes και τον Schumpeter· κι όλοι ανεξαιρέτως (αν και για διαφορετικό λόγο ο καθένας) απάντησαν αρνητικά.
Το καπιταλιστικό σύστημα εσχάτως αγκομαχά. Οι αλλεπάλληλες κρίσεις του την τελευταία πεντηκονταετία –κρίσεις που μεταλλάσσονται, μετατοπίζονται και κλιμακώνονται διαρκώς– μοιάζουν με επιθανάτιους σπασμούς. Μήπως, λοιπόν, ο καπιταλισμός πλησιάζει πράγματι προς το τέλος του; Το σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα νοσεί από επτά σοβαρές ασθένειες, δυνητικά θανατηφόρες: α) φθίνοντες ρυθμοί μεγέθυνσης, β) ακραία οικονομική ανισότητα, γ) συνεχείς και επιδεινούμενες κρίσεις, δ) υπέρογκο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, ε) ανισορροπία μεταξύ του χρηματοοικονομικού τομέα και της «πραγματικής οικονομίας», στ) τάσεις μονοπώλησης της οικονομίας και ζ) οικονομική διαφθορά. Πώς μπορούμε να θεραπεύσουμε τούτες τις ασθένειες; Προσπερνώντας συμβατικές και χιλιοειπωμένες λύσεις, θα ήθελα να καταθέσω εδώ μια νέα, τολμηρή πρόταση.