Η Ιώ, μια γυναίκα από ένα μικρό χωριό της Ελλάδας, καταφέρνει να γίνει μέλος της απεικόνισης του Voyager1 της ομάδας του Carl Sagan.  Καλείται να αναλάβει την αρχειοθέτηση και το μοντάζ του υλικού που θα συμπεριληφθεί ή θα αφαιρεθεί από τον χρυσό δίσκο του Voyager. Πρόκειται για έναν δίσκο συλλογής δεδομένων με όμορφους ήχους και νοσταλγικές εικόνες της γης, με πρόθεση συμβολική και άγνωστο παραλήπτη. Στη συλλογή αυτή η Ιώ καλείται να αφαιρέσει τις εικόνες πολέμου, φτώχιας και εξαθλίωσης, να διαγράψει τις αναφορές σε εγκλήματα, σε ιδεολογίες ή θρησκείες και γενικά σε ό,τι μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην μονόπλευρη καταγραφή ωραιοποιημένων στιγμών από τη ζωή στη γη.

Η συνείδησή της διχάζεται όταν οι προσωπικές, και καλά θαμμένες, αναμνήσεις της εμφανίζονται και αυτές μπροστά στην «μονταζιέρα» της. Ο καταιγισμός, σκληρών μεταξύ άλλων, πληροφοριών και η διαγραφή ύπαρξης των αδικοχαμένων προσώπων, ανά τους αιώνες και ανά τον κόσμο, ανοίγουν τις πληγές της και οι ήδη διαγραμμένοι από το ίδιο της το υποσυνείδητο, άνθρωποι της ζωής της έρχονται για να διεκδικήσουν κι εκείνοι την ύπαρξη τους. Ποιος είναι αυτός που μπορεί να αποφασίσει για τη μνήμη του σύμπαντος; Ποιος της έδωσε το δικαίωμα να ξεχάσει; Ως αναπόσπαστο μέλος αυτής της ομάδας και εκτελώντας, μέχρι τώρα, πάντα πιστά τις συν αποφασισμένες τελικές εντολές η Ιώ έρχεται αντιμέτωπη με την επαγγελματική της ηθική. Αυτό συμβαίνει  όταν  αντιλαμβάνεται πως τόσο η ίδια όσο και οι άνθρωποί της ανήκουν στην κατηγορία αυτών που θα πρέπει να διαγραφούν από την μνήμη του σκληρού δίσκου της ανθρωπότητας. Όταν  η αψεγάδιαστη εικόνα της γης αμαυρώνεται ακόμη και από αυτούς που έτυχε να είναι τα θύματα.

Ο χρυσός δίσκος  του Voyager αποτελεί το «πρωταγωνιστικό» αντικείμενο του έργου, και μοιάζει τόσο «ζωντανή» η παρουσία του, όσο και οι άνθρωποι που είναι καταγραμμένοι στην μνήμη του. Πρωταγωνιστικός είναι, επίσης ,και ο θεατρικός χαρακτήρας του Carl Sagan, ο οποίος αποτελεί ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της υπόθεσης, χωρίς όμως να εμφανίζεται ποτέ επί σκηνής. Φαίνεται πως οι πρωταγωνιστές του έργου αυτού είναι οι έννοιες ή εκείνοι που, ουσιαστικά, απουσιάζουν… Ίσως να είναι οι νεκροί μας.