Skip to content
Liber Tertius Βιβλίο Τρίτο Απόκρυφης Φιλοσοφίας
Liber Tertius Βιβλίο Τρίτο Απόκρυφης Φιλοσοφίας
Βιβλίο III: Τελετουργική (Θεϊκή) Μαγεία
ISBN: 978-618-5736-83-5
Είδος: Βιβλίο
Μορφή: Χαρτόδετο
Αναγνωστικό Κοινό: Ενήλικες - βιβλία προς το ευρύ κοινό
Θέμα: Αποκρυφιστικές σπουδές, Φιλοσοφία και Θρησκείες
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης: 2026
Εκδότης: Δίον
Συγγραφέας: Agrippa, Heinrich - Cornelius
Μετάφραση: Σιμάντωβ, Ιωσήφ
Διαστάσεις: 14 x 21 εκ
Σελίδες: 428 σελ.

Τιμή Εκδότη: 19,08 €

Τιμή E-shop: 17,17 €
17 πόντοι επιβράβευσης με την αγορά του προϊόντος

Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας.
Χρόνος παράδοσης 2 - 6 εργάσιμες ημέρες, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης αποθέματος στον εκδότη.

Κατηγορία:
Περιγραφή
Στο Τρίτο Βιβλίο, ο Αγρίππας παραδίδει τον φυσικό και τον ουράνιο κόσμο στην προστασία της θρησκείας, της οποίας ο ρόλος συνίσταται στο να εγγυηθεί μια αυστηρά μη δεισιδαιμονική μαγεία, απρόσβλητη από δαιμονικές ψευδαισθήσεις. Η θρησκεία παρέχει στον μάγο ένα μοντέλο ηθικής βελτίωσης, επιτρέποντάς του να πραγματοποιήσει το ερμητικό ιδεώδες του τέλειου φιλοσόφου, του τέλειου μάγου και του τέλειου ιερέα (sacerdos). Ο Αγρίππας αντλεί από τον Ρώυχλιν για να ορίσει τη σχέση μεταξύ της φώτισης, που προσφέρεται από τον Θεό στον ανθρώπινο νου μέσω της πίστης, και της λογικής, η οποία μπορεί να αποκτήσει την αληθινή γνώση μόνο αν αυτή ληφθεί από τον νου. Η λογική, αφού προσεγγίσει τα έμφυτα περιεχόμενα του νου, παράγει μια επιστήμη η οποία νομιμοποιείται από τη θεϊκή της προέλευση και, ως εκ τούτου, δεν είναι επιρρεπής στις επιθέσεις των αμφιβολιών και των σφαλμάτων. Αυτή ήταν μόνο μια αρχική (και κάπως αόριστη) προσέγγιση ενός θέματος που θα έπαιζε όλο και πιο κρίσιμο ρόλο στη σκέψη του Αγρίππα. Εκείνη την εποχή, η πρωτοκαθεδρία της πίστης, όπως αυτή εκφράστηκε από τον Ρώυχλιν, λειτουργούσε κυρίως ως βάση για μια ισχυρή και αξιόπιστη λειτουργική πρακτική. Όσον αφορά την Καββαλιστική μαγεία, ο Αγρίππας φαινομενικά υποβάθμισε τους εκστασιασμούς του Ρώυχλιν για την εβραϊκή γλώσσα, εξομοιώνοντας τα ιερά εβραϊκά ονόματα, θεσμοθετημένα από τον Θεό ως φορείς της δύναμής του, με τις λεγόμενες "παράξενες" ή "ξένες λέξεις" (barbara verba) της αρχαίας θεολογίας και της νεοπλατωνικής θεουργίας . Αξιοσημείωτη είναι πάντως η παρατήρηση στο κεφάλαιο LXXIV του πρώτου βιβλίου, όπου με παραπομπή στον Ωριγένη, ο Αγρίππας επισημαίνει ότι οι λέξεις διατηρούν ακέραιες τις αρετές τους μόνο στην πρωταρχική τους γλώσσα.

Σχετικά προϊόντα