Η Τοξική Εποχή μας

Η διαδρομή προς την Τοξική Εποχή μας ξεκινά από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Οι δημοκρατίες πολλαπλασιάζονται. Σταδιακά όλα στραβώνουν. Οι τοξίνες έχουν δύο εστίες: Η μία αφορά την απόλυτη ανομία της Αμερικής, την καταρράκωση του διεθνούς δικαίου και το ποδοπάτημα των φιλελεύθερων αξιών. Η δεύτερη αφορά την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Αυτές προκαλούν κοινωνικά ρήγματα και πολιτική πόλωση. Οι ανισότητες εκτοξεύονται. Στην Αμερική γεννιέται ο τραμπισμός και ο απόλυτος διχασμός.

Και όμως, από το 1945 έως το 1975 οι καπιταλιστικές δημοκρατίες είχαν πετύχει ένα πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό θαύμα καθώς το κράτος πρόνοιας ενσωμάτωνε όλη την κοινωνία. Όμως αυτό το πολιτικό πρότυπο γκρεμίζεται. Η ασυδοσία των ανεξέλεγκτων αγορών προκαλεί την παγκόσμια κρίση του 2007-2008. Το αποτέλεσμα είναι οι πλούσιοι να γίνουν πολύ πλουσιότεροι, ενώ η μεσαία τάξη υποβαθμίζεται και η εργατική ισοπεδώνεται. Οι οικονομικές ελίτ αποκτούν τεράστια επιρροή στον χώρο της πολιτικής, με ασήμαντους πολιτικούς ως ανδρείκελα.

Από το 2006 οι δημοκρατίες μειώνονται και γίνονται λιγότερο δημοκρατικές. Οι δικτατορίες αυξάνονται και γίνονται ακόμη πιο σκληρές. Ο Ρώσος δικτάτορας εισβάλλει στην Ουκρανία δηλώνοντας πως αυτή δεν υπάρχει ως αυτόνομη χώρα! Η υπέρμετρη επιρροή των οικονομικών ελίτ, η πόλωση, οι ανισότητες τραυματίζουν τις κοινωνίες. Αυτή είναι η Τοξική Εποχή μας.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γιάννης Λούλης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, όταν η πόλη ήταν ακόμη πρότυπο κοσμοπολιτισμού, κάτι που επηρέασε την οπτική του αλλά και την εξωστρεφή του δραστηριότητα. Απέκτησε το διδακτορικό του (Ph.D.) από το Πανεπιστήμιο του Cambridge και είναι μέλος του Emmanuel College. Απέκτησε επίσης MA από το Πανεπιστήμιο του Essex, στο τμήμα Ρolitical Βehaviour. Σπούδασε Νομικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.

Σταδιακά, η επαγγελματική του δραστηριότητα στράφηκε στο πεδίο της στρατηγικής επικοινωνίας, στο οποίο εργάστηκε κυρίως εκτός Ελλάδος και ιδίως στην Κύπρο. Συμβούλεψε μεγάλες επιχειρήσεις και ομίλους με τον αδελφικό φίλο και συνέταιρό του Γιάννη Δημάκη, ενώ στον χώρο της πολιτικής ήταν ο σύμβουλος στρατηγικής για την εκλογή, ως Προέδρων, των Γλαύκου Κληρίδη, Δημήτρη Χριστόφια και Νίκου Αναστασιάδη. Στην Ελλάδα η μοναδική πολιτική συνεργασία του ήταν τεχνοκρατικού χαρακτήρα με τον Κώστα Καραμανλή. «Δάσκαλοί» του στα πρώτα βήματά του ήταν οι Αμερικανοί Sawyer & Αssociates, θρύλοι στον τομέα αυτόν.

Αρθρογράφησε σε πολλές εφημερίδες και επιστημονικά περιοδικά εντός και εκτός Ελλάδος. Σήμερα γράφει ένα ολοσέλιδο άρθρο τον μήνα για την Εφημερίδα των Συντακτών.