Φοβογλώσσα / Phoβoglossa

Στην ελληνοαγγλική αυτή έκδοση οι συγγραφείς παρατηρούν ότι τα τελευταία χρόνια η πολιτική συνδέεται συχνά με όρους κρίσεων και φόβου, με παραδείγματα την τρομοκρατία, την οικολογική και οικονομική κρίση και εσχάτως την πανδημία. Η ζωή έχει αναχθεί σε υπέρτατη αξία και αυτό αναβαθμίζει το φόβο σε κυρίαρχο συστατικό της πολιτικής. Παρατηρούν ότι, όσο πιο ασφαλής γίνεται ο κόσμος, τόσο παγιώνεται ο εθισμός στο φόβο. 

Παράλληλα, επισημαίνουν ότι η γλώσσα ασθμαίνει να περιγράψει και να αναπαραστήσει εναλλασσόμενες σκληρές ή και βάρβαρες πραγματικότητες. Τη στιγμή που χρειαζόμαστε ονόματα να περιγράψουμε καινούργιες καταστάσεις, χρειαζόμαστε περισσότερα ονόματα για να μιλήσουμε για πρώην «πράγματα», που σείονται ή αποσυναρμολογούνται μπροστά σε ασυμμετρίες και μετακινούνται ασταμάτητα. 

Αναλύουν την γλώσσα του φόβου και υπογραμμίζουν ότι, ειδικά στην περίπτωση της πανδημίας, η επίκληση των ειδικών, αν και απολύτως αναγκαία, κινδυνεύει να αυξήσει την καχυποψία πληθυσμιακών ομάδων, επισημαίνοντας ταυτόχρονα την εξάπλωση ενός διάχυτου φόβου στα κοινωνικά δίκτυα.

In this Greek-English edition, the authors observe that, in recent years, politics often operate in terms of crisis and fear, as in the case of terrorism, the ecological and economic crises, and the recent pandemic. Life has become our supreme value, subsequently making fear into a dominant component of politics. In a way, the safer the world becomes, the more fear becomes omnipresent.

At the same time, the authors point out that language has trouble describing and representing the waves of harsh or violent realities that the world is facing. While we need words to describe new realities, we need even more words to talk about former ones, as they tremble, disassemble, or constantly move in the face of asymmetries.

The authors analyze the language of fear and emphasize that, especially in the case of the pandemic, the invocation of experts, while necessary, may increase the mistrust of some groups, while highlighting the proliferation of a generalized sense of fear in the social media.

Βιογραφικά στοιχεία

Η Νικολέττα Τσιτσανούδη-Μαλλίδη είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Γλωσσολογίας και Ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, συνεργάτιδα (Αssociate) Γλωσσολογίας στο Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και μέλος της Διεπιστημονικής Συμβουλευτικής Επιτροπής του Κέντρου στο Ναύπλιο. Είναι συγγραφέας και επιμελήτρια πολλών βιβλίων. Έχει τιμηθεί με τα βραβεία της διακεκριμένης ερευνήτριας και κριτή από το Untested Ideas Research Center στις ΗΠΑ. Είναι εκλεγμένη Εκτελεστική Πρόεδρος Διεθνών Ακαδημαϊκών Υποθέσεων του Ευρωαμερικανικού Συμβουλίου Γυναικών. Έχει υπηρετήσει ως προσκεκλημένη καθηγήτρια στο Πρόγραμμα Harvard – Olympia του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Διευθύνει το Διεθνές Θερινό Πανεπιστήμιο «Ελληνική Γλώσσα, Πολιτισμός και ΜΜΕ». Είναι επιστημονική υπεύθυνη προγραμμάτων γλωσσικής κατάρτισης για δημοσιογράφους στην Ελληνική Δημόσια Ραδιοτηλεόραση. Διευθύνει το Εργαστήριο Μελέτης Κοινωνικών Θεμάτων, Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Εκπαίδευσης του ΠΤΝ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Ο Νικόλας Πρεβελάκης είναι Associate Senior Lecturer Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Harvard, όπου διδάσκει ιστορία της ηθικής και πολιτικής σκέψης καθώς και τη σχέση έθνους και θρησκείας στο σύγχρονο κόσμο. Κατέχει ένα πρώτο διδακτορικό δίπλωμα στην Ηθική και Πολιτική Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris 4, 2001) και ένα δεύτερο στην Πολιτική Κοινωνιολογία από το Πανεπιστήμιο της Βοστόνης (Boston University, 2006). Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε θέματα πολιτικής φιλοσοφίας και κοινωνιολογίας, και κοινωνιολογίας, με έμφαση στη σχέση εκκοσμίκευσης και νεωτερικότητας («Nationalism, Religion, and Secularization: An Oppportune Moment for Reserarch», Review of Religious Research, 2010, «Politics and Religion», Encyclopedia of Global Religion, Sage, 2011, «Nationalism and Religion: Christianity» in Liah Greenfeld (ed.), Research Handbook of Nationalism, Edward Elgar Publishing, 2020), τη σχέση ψυχολογίας και κοινωνικής θεωρίας, καθώς και την έννοια του προσώπου στην ελληνική σκέψη. Από το 2011, είναι Βοηθός Διευθυντής Ανάπτυξης Προγραμμάτων στο Center for Hellenic Studies του Harvard.