Το πλοίο των τρελών

Αύγουστος 1931. Ένα υπερωκεάνιο με προορισμό τη Γερμανία ξεκινάει από τη Βερακρούζ του Μεξικού. Στους επιβάτες της πρώτης θέσης βρίσκονται μια νεαρή Αμερικανίδα ζωγράφος με τον εραστή της, ένας ισπανικός χορευτικός θίασος που επιδίδεται σε κλοπές, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι Γερμανών με το παχύ μπουλντόγκ τους που παθαίνει συνεχώς ναυτία και μια θορυβώδης παρέα Κουβανών φοιτητών Ιατρικής. Καθώς το πλοίο ταξιδεύει στον Ατλαντικό, ο αναγνώστης παρασύρεται από τα περιστατικά και τις δολοπλοκίες επιβατών και μελών του πληρώματος, που δημιουργούν ένα κλίμα ανυπόφορης έντασης. Το αποτέλεσμα είναι ένα πλούσιο πορτρέτο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και ένα εντυπωσιακό στιγμιότυπο ενός κόσμου που κινείται προς την καταστροφή, σε μια εποχή ανόδου του ναζισμού.

Γραμμένο σε μια περίοδο είκοσι ετών και βασισμένο στο ημερολόγιο της Κάθριν Αν Πόρτερ κατά τη διάρκεια ενός παρόμοιου θαλάσσιου ταξιδιού, Το πλοίο των τρελών αποτελεί ένα αριστούργημα της αμερικανικής λογοτεχνίας και ένα πανόραμα της ίδιας της ζωής. Παραμένει εξίσου γοητευτικό και επίκαιρο σήμερα όσο όταν πρωτοεκδόθηκε, πριν από περισσότερο από μισό αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Η Κάθριν Αν Πόρτερ (1890-1980) γεννήθηκε στο Ίντιαν Κρικ του Τέξας. Αν και υπήρξε επίσης επιτυχημένη δημοσιογράφος και δοκιμιογράφος, παραμένει γνωστή κυρίως για τη διηγηματογραφική δεινότητά της και για το Πλοίο των τρελών, που κυκλοφόρησε το 1962. Έζησε μια πολύ ενδιαφέρουσα ζωή και αποτέλεσε σημαντική προσωπικότητα των γραμμάτων και του πολιτικού ακτιβισμού. Το 1965 της απονεμήθηκε το Βραβείο Πούλιτζερ και το 1966 το National Book Award για τη συλλογή διηγημάτων της The Collected Stories. Το πολυαναμενόμενο και μοναδικό μυθιστόρημά της, Το πλοίο των τρελών, αποτέλεσε εκδοτικό μύθο καθώς η συγγραφή του διήρκεσε είκοσι δύο χρόνια και θεωρείται κλασικό έργο της σύγχρονης παγκόσμιας πεζογραφίας.

Η Κάθριν Αν Πόρτερ είχε προταθεί τρεις φορές για το Βραβείο Νόμπελ.

Το Πλοίο των τρελών συγκαταλέγεται στα «100 καλύτερα έργα της αμερικανικής λογοτεχνίας», σύμφωνα με τους Times.

Η ομώνυμη κινηματογραφική ταινία (1964) με πρωταγωνίστριες τις Βίβιαν Λι και Σιμόν Σινιορέ βραβεύτηκε με Όσκαρ.