Η νοσταλγία του αίματος

Μια σειρά από άγρια εγκλήματα αναστατώνουν το Μποτανούκο, μια μικρή επαρχιακή πόλη στη βόρεια Ιταλία. Πτώματα ακρωτηριασμένων γυναικών, σημάδια κανιβαλισμού, βελόνες τοποθετημένες όπως σε ένα τελετουργικό μαγείας και μια μυστηριώδης επιγραφή με αίμα στη σκηνή του εγκλήματος: ΒιΒε.

Καθώς η αστυνομία αδυνατεί να βρει τον δολοφόνο, δύο δημοσιογράφοι ερευνούν την υπόθεση: ο Μάρκο Μπεζάνα, δημοσιογράφος του αστυνομικού ρεπορτάζ στα πρόθυρα συνταξιοδότησης, προσγειω­μένος, ηθικός, πικρόχολος, και η νεαρή πρακτικάρια, η εικοσιεξάχρονη Ιλάρια Πιάτι. Αδέξια, ατημέλητη, χωρίς ούτε έναν θαυμαστή, χωρίς προστάτες, κουβαλώντας ένα τραύμα που σημάδεψε την παιδική της ηλικία.

Είναι η Ιλάρια, όμως, που συνειδητοποιεί ότι ο δολοφόνος μιμείται τον Βιντσέντσο Βερτσένι, «βαμπίρ του Μποτανούκο», τον πρώτο Ιταλό κατά συρροή δολοφόνο, τον οποίο μελέτησε ο Λομπρόζο με την παραληρηματική σχολαστικότητα που χαρακτήριζε την επιστήμη της εγκληματολογίας στα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα. Τι μπορεί να συνδέει τα θύματα με αυτόν τον δολοφόνο που πέθανε πριν από έναν αιώνα;

Ένας ηλικιωμένος άντρας και μια κοπέλα, από τα πιο όμορφα και εμβληματικά ζευγάρια που δημιούργησε ποτέ το ιταλικό νουάρ, ενώνουν τις δυνάμεις τους και τα απίθανα μέσα που διαθέτουν για να αποδεχτούν την πρόκληση του κακού και να κυνηγήσουν οι ίδιοι έναν μανιακό και επικίνδυνο δολοφόνο.

Μια συναρπαστική έρευνα που κόβει την ανάσα!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Το Ντάριο Κορέντι είναι ψευδώνυμο. Για την ακρίβεια, είναι διπλό ψευδώνυμο, αφού κρύβει δύο πρόσωπα: έναν γνωστό Ιταλό συγγραφέα και έναν δημοσιογράφο. Προτού ακόμη κυκλοφορήσει στην Ιταλία, η Νοσταλγία του αίματος έγινε διεθνές εκδοτικό φαινόμενο, καθώς άρχισε να μεταφράζεται σε δεκαπέντε χώρες, ενώ σύντομα θα γίνει και τηλεοπτική σειρά.